Mohamed S. is de eerste op rij
13/07/'10
De zaak Mohamed S. lijkt moeilijk oplosbaar, zo blijkt uit meerdere bronnen bij politie en gerecht. In België is hij één van de eerste gevallen in zijn soort, maar in Nederland zijn er al een kleine honderd.
S. (34) is de illegaal, die veroordeeld is voor terrorisme en die de Dienst Vreemdelingenzaken in Meerhout wil huisvesten. S. kreeg op 29 november 2004 de maximumstraf van vijf jaar cel voor hand- en spandiensten aan Al Qaida. Mohammed verzorgde vanuit de Antwerpse Handelsstraat de communicatie van een Belgische terreurbende met Al Qaida: via liefst elf gsm's stond hij in druk telefonisch contact met tientallen moslimterroristen in het buitenland, onder wie het brein achter de aanslag van 11 september en de organisator van de aanslagen in Madrid. Die laatste kwam net als de leider van Al Qaida uit Italië in de Antwerpse Dahliastraat logeren op zoek naar valse passen (in codetaal: "postzegels") en wapens (in codetaal: "friteuses"). S. zat zijn straf volledig uit.
S. vroeg in 2000 politiek asiel in België, maar dat werd afgewezen. Zijn vrouw en kind keerden toen terug naar Irak, maar werden daar mishandeld.
Anderhalf jaar geleden diende hij een nieuwe asielaanvraag in, maar die werd ook afgewezen. Hij was dus illegaal in het land, maar kon toch niet worden teruggestuurd naar Irak. Het Commissariaat-Generaal voor de Vluchtelingen leverde een te negatief advies hiervoor af.
Voormalig migratieminister Annemie Turtelboom (Open Vld) probeerde om dat advies te laten herzien. Zij meende dat men S. wél kon terugsturen naar Irak, maar niet naar de regio waar hij vandaan kwam (Koerdistan in Noord-Irak). Maar de commissaris-generaal wilde zijn advies niet veranderen. Hij betoogde dat een bevel tot terugzending automatisch zou leiden tot een veroordeling van België door het Mensenrechtenhof van Straatsburg. Reden: er bestaat een risico dat S. in Irak mishandeld of gefolterd wordt en dat is een schending van artikel 3 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens.
Een terugzending van S. zou wellicht niet eens kunnen worden uitgevoerd, omdat de advocaat van S. in Straatsburg om hoogdringende redenen de schorsing van die maatregel zou vragen en ook krijgen. S. is dus illegaal in België, kan zeker niet geregulariseerd worden, maar zal toch in België moeten blijven.
Er zijn maar twee mogelijke oplossingen: ofwel verlaat hij België op eigen initiatief. In 2006 wilde hij dat, maar nu hij vrij is niet meer. Ofwel wijzigt de situatie in Irak zo dat terugzending mogelijk wordt.
S. verbleef na zijn straf een jaar – als illegaal – in Sint-Niklaas bij kennissen, maar toen dat niet meer kon, werd hij opgesloten in het centrum voor illegalen in Brugge. Daar kan hij maximum 8 maanden verblijven. Er lopen twee procedures om hem vrij te krijgen, één bij het Hof van Cassatie en één bij de Brusselse Kamer van Inbeschuldigingstelling. Zijn advocate betwist zijn opsluiting iedere maand opnieuw.
Binnen een viertal maanden is de termijn van acht maanden om. DVZ wil S. dan in Meerhout huisvesten.
Een bron: “S. is één van de eerste in zijn soort: veroordeeld voor terrorisme, illegaal in het land, maar niet terugwijsbaar. Een tweede zaak die er mogelijk zal aankomen is die van Nizar Trabelsi (foto), maar die zit nu nog in de gevangenis. Nederland heeft al zo’n 100 dergelijke gevallen, voornamelijk Afghanen met bloed aan hun handen in de strijd tegen de Russen.”
Het probleem is feitelijk onbespreekbaar, het doet zich ook voor in Engeland, Duitsland en Zwitserland. België volgt. Op Europese toppen zwijgt men er zoveel mogelijk over, omdat regularisatie van dit soort illegalen politiek onmogelijk is.
Een andere bron: “S. is een heel charmante en vriendelijke man. Tijdens zijn opsluiting waren er nooit problemen mee. Maar hij heeft een verborgen agenda, die je maar moeilijk ontdekt. Misschien integreert hij zich in Meerhout wel zo goed dat er ooit nog comités zullen worden opgericht om hem te regulariseren”.
JDW, TG
