"We sliepen met zeven op één matras"

25/01/'10 Ongedeerd maar nog niet bekomen kwam zuster Chantal Dehandschutter maandag terug van Haïti in een vliegtuig van het Belgische leger.

Bij haar broer Guy in Schoten, waar Chantal even bekomt van de emoties van de voorbije week, stond maandagavond de champagne klaar. Niet alleen vanwege Chantals behouden terugkeer, maar ook omdat het maandag haar 65ste verjaardag was.

“Maar aan pensioen denk ik nog niet”, zegt ze kordaat. “Ik was i nHaïti in november begonnen aan een termijn van 3,5 jaar, en ik wil alleszins terugkeren. Maar nu moest ik even afstand nemen van de gebeurtenissen. Maar de belangrijkste reden dat ik vertrokken ben, is dat ik niets kon doen. Ik heb geen medische opleiding en om de mensen te kunnen bijstaan, moet je de plaatselijke taal spreken. En die was ik nog volop aan het leren.”

Chantal werd zoals iedereen compleet verrast door de aardbeving. “Ik kwam net uit de badkamer toen alles begon te schudden en te beven. De muren van ons huis in het centrum van Port au Prince scheurden, maar onze redding was dat het plafond van hout was. Huizen met betonnen daken zijn ingestort en daar zijn de doden gevallen. In onze straat viel gelukkig slechts één slachtoffer."

"We hebben nachtenlang buiten geslapen, twee nachten zelfs met zeven op één matras. Elke keer dat iemand zich omdraaiden, dachten we aan een beving! En toen bij onze evacuatie de trap naar het vliegtuig schommelde, was ik er ook niet goed van. Nee, dit is niet zo snel te vergeten. De paniek die er heerste was onbeschrijfelijk."

Lees ook: Adoptiekinderen geland in Melsbroek