De tijd heelt niet alle wonden

We hebben het gelezen,
De kranten hebben het gemeld.
We hebben het gelezen.
We hebben het gezien.
Er staat nu een naam op en een gezicht.
Maar wat Annick overkwam in die vroege lentenacht,
Ergens tussen Schaffen en
zullen we nooit begrijpen.
We lopen vandaag, maandag 11 januari,
verloren tussen weemoed en verdriet,
tussen pijn en bevrijding.
We willen wel de waarheid kennen,
Maar ze kan ons zeer doen.

Er brandt een kaarsje bij de foto van Annick,
Maar het doet ons zeer.
Diest neemt nog eens afscheid van Annick.
Je voelt het aan zo veel.

Er brandt een kaarsje voor Kevin en Shana,
En voor zo veel mensenleed.

Ik denk de hele tijd aan Eddy en Martine,
Aan Filip, haar stille broer.
Aan haar vrienden van KSJ en van zo veel,
En ik word woordeloos stil.
Ik probeer te bidden en ik zoek naar God,
Ik vraag me soms af waar Hij was die nacht in april.
Ik vraag me af waar hij is, vandaag.

Ik ben deze morgen mijn theologie kwijt,
Ik weet géén antwoord op de vragen van velen van jullie,
Maar als ik de vragen stel,
Misschien begint daar een antwoord.

Ik kijk naar de foto van Annick,
Ik zie naar de vragende ogen van Martine, Filip en Eddy,
Ik heb nooit face to face gestaan met Annick,
Maar het is alsof ik ze vanmorgen hoor.
Heb het leven lief.
Zorg voor ieder leven.
Laat niet verloren gaan.
Geen mensenkind.

Laat ons zacht en teder zijn,
En ik kan alleen maar dit zeggen :
Annick
Shana
Kevin
De tijd heelt niet alle wonden.
Er brandt een kaarsje. Weemoedig en verdrietig.
Buiten aan de kerk staan de twee bomen van Annick
Kaal en zonder leven.
Dat het maar gauw lente wordt.

Annick
We hebben veel van jou geleerd.
Eddy, Martine en Filip. Goede moed
Annick , Shana en Kevin
Ik probeer te bidden.
Ik geraak tot twee woorden :Onze Vader.
Verder niet.

Maar ik hoor steeds jullie naam als in een echo
En zo iets als : heb het leven lief
Ik kijk naar je foto,
In dat trouwe ksj-uniform,
Ik krijg wat warmte
En je bent er;
Onvergetelijk.
Eeuwig.
En als we binnen enkele weken in Kenya bij jouw waterputten staan,
Dan zal ik misschien kunnen zeggen
Ik ben het levend water.
Wie mij drinkt zal nooit nog dorst hebben