"Met lange baard of sluier móét je wel terrorist zijn"
24/07/'09
Binnenland
Patricia Vinck (44) en Nabil
Sayadi (45) uit Putte worden
niet langer als handlangers
van Osama Bin Laden
beschouwd. “We werden
slachtoffer van de heksenjacht
op moslims”, luidt het.
Vinck en Sayadi trouwden in
1992 in Pakistan, waar Sayadi toen
werkte. Later, toen de Balkanoorlog
in volle hevigheid uitbarstte, wilde
Sayadi iets doen voor de moslims
die daar onderdrukt werden. Probleem
was dat hij geen geld had. Rabih
Haddad, een vriend uit Pakistan,
sponsorde hem.
In 1995 werd de vzw Stichting
Wereldhulp/Fondation Secours
Mondial (FSM) officieel erkend in
ons land. De eerste verwezenlijking
was de aankoop van een ziekenwagen
voor een ziekenhuis in Sarajevo.
Een jaar later adopteerde men een
schooltje. De projecten volgden elkaar
op en door de ondernemingszin
van Sayadi werd de FSM de vertegenwoordiger
van de Global Relief
Foundation (GRF) in Bosnië, Albanië
en Kosovo.
11 september
“Tot 11 september 2001 was er
geen vuiltje aan de lucht met de
hulporganisaties voor moslims. Na
de aanslagen op de WTC-torens in
New York waren alle moslims die
geld inzamelden voor andere moslims
plots mogelijke terroristen.
Zonder één verwittiging werden in
december 2001 de rekeningen van
de vzw geblokkeerd”, zegt Patricia
Vinck.
Het koppel kwam in 2003 op de
lijst van mogelijke terrorismeverdachten.
“Natuurlijk schrokken
we daarvan”, zegt de tot moslim
bekeerde Vinck.
In het landelijke Putte bij Mechelen
werden ze op straat nagewezen.
Erger nog is dat ze het ook financieel
erg moeilijk kregen en dat
de kinderen werden geplaagd.
Uitkering
“We leefden van een uitkering
en van wat steun die we van vrienden
kregen. Er is een periode geweest
dat we moesten rondkomen met 1.800 euro per maand. Daarvan
ging dan nog eens 600 euro naar
huishuur, de rest bleef over om met
zes van te leven.”
Patricia en haar man hebben vier
kinderen. De kleinste was enkele
maanden toen hun foto de wereld
rond ging en hun naam gelinkt werd
aan de grootste terrorismedaden.
Waanzin
“Zolang onze onschuld niet werd
bewezen, waren wij schuldig. Pure
waanzin. De wereld op zijn kop.
Want juridisch gezien is men in dit
land nog altijd onschuldig zolang
de schuld niet bewezen is. Voor ons
werden blijkbaar andere normen
gehanteerd”, klinkt Vinck bitter.
Thierry GOeMAN