Kleine Britt had geen enkele overlevingskans
23/06/'09
Drama afgelopen donderdagavond
op de parking van technologiebedrijf
Icos Vision Systems in
het Vlaams-Brabantse Haasrode. De hitte in de wagen waarin
de elf maanden oude Britt was achtergelaten, werd haar fataal.
Haar papa was zijn dochtertje
’s ochtends vergeten naar de
kinderopvang te brengen.
“Je kunt aannemen dat de
kleine maximum nog een paar
uur heeft geleefd”, zegt pediater
professor Idrissi. “De temperatuur
in een gesloten auto die
in de volle zon staat, stijgt snel.
Zeker in een volledig afgesloten
wagen is al snel sprake van
zuurstofgebrek. De kleine zal
wel geweend hebben, maar ja,
als niemand het hoort...”
Bewuste doodstrijd
Anders dan bij een CO-intoxicatie
bijvoorbeeld maakt het
slachtoffer de doodstrijd bewust
mee. “Het slachtoffertje voelt uiteraard dat het veel te
warm is en begint hevig te
transpireren. Daardoor verliest
hij veel vocht. De hartslag
versnelt en mogelijk krijgt hij
stuiptrekkingen. Daarna begint
de hartslag te vertragen en uiteindelijk
zakt de baby weg in
een coma."
"Afhankelijk van de
conditie van de kleine en van de
temperatuur valt het hartje na
een uur of maximum een paar
uur volledig stil. Doodsoorzaken
zijn meestal oververhitting
en uitdroging.”
“Logische
denken uitgeschakeld”
Dat je de meest dierbare
persoon in je leven toch kunt
vergeten, lijkt onlogisch maar
dat is het niet. De verklaring is
te vinden in de manier waarop
ons brein werkt, zeggen
specialisten. “Door langdurige
blootstelling aan negatieve
stress verliezen we de beste capaciteiten
van onze hersenen”,
legt psychiater Theo Compernolle
uit.
“Het logische denken,
overzicht houden en het
creatief zijn verdwijnen als eerste.
Daarnaast is er die waanzinnige
trend om te multitasken.
Het bewuste deel van ons
brein is daar niet toe in staat. In
de praktijk schakelen we over
van de ene taak naar de volgende
en weer terug naar de eerste.
Omschakelen is extra moeilijk
als het gaat over twee totaal
verschillende domeinen
zoals werk en thuis."
Onherroepelijke fouten
"Dat leidt
onherroepelijk tot fouten. Het
is alsof je met één hand zes ballen
tegelijk de lucht wil inhouden.
Vroeg of laat valt er eentje.
Dat kan zoals hier zelfs de
meest kostbare zijn. Als laatste
verklaring is er onze gewoonte
om altijd bereikbaar te zijn.
Ons brein is daardoor continu
aan het reageren op mails
en sms’en die binnenkomen.
Daardoor is er geen tijd meer
voor reflectie."
"Ik kan me perfect
voorstellen dat de vader
zijn baby in de auto zet en vervolgens
telefoon krijgt voor het
werk of een vergadering begint
voor te bereiden. Zijn bewuste
brein is de baby dan vergeten.”
