Doodrijder riskeert cel voor meermaals negeren van rijverbod
10/01
Binnenland
Als een levenslang rijverbod
een doodrijder al niet meer uit
een auto kan houden, wat dan
wel? “Hij moet de gevangenis
in”, hopen de ouders van zijn
slachtoffer stellig.
Gisteren moest René D.L. uit Essen
voor de strafrechter in Antwerpen
verschijnen. Hij was in beroep
gegaan tegen het vonnis van de politierechtbank
en komt dus nu in eerste
aanleg terecht. Daar riskeert hij
een jaar gevangenisstraf.
René D.L. maakte op 21 april 2007
in één seconde het leven van Wilfried
en Sylvia Schonkeren uit Kapellen
kapot. René reed hun enige zoon
Roel, een 20-jarige student, dood
en pleegde vluchtmisdrijf, samen
met zijn passagier en vriend.
Het valt de ouders zo veel jaar na
datum nog steeds zwaar. Maar toch
zijn ze trots dat ze voor hun zoon zijn
blijven vechten. “Twee jaar heeft die
doodrijder ons dag en nacht beziggehouden”,
zegt Sylvia.
In 2008 werd René D.L. veroordeeld
voor het dronken veroorzaken van een dodelijk ongeval en voor het
plegen van vluchtmisdrijf. Hij kreeg
2,5 jaar cel, waarvan de helft met uitstel,
8250 euro boete en zes jaar rijverbod.
“Wij hadden toen gehoopt dat hij
de cel in zou moeten”, zegt Sylvia.
“Maar hij zou een enkelband krijgen.
Probleem in ons land is dat er voor
die enkelbanden een wachtlijst is.
Het rijverbod zou pas ingaan als hij
zijn straf had uitgedaan. Dat werd
dus almaar uitgesteld.”
Macht der gewoonte
René D.L. baatte toen nog café
’t Zwart Schaap in Stabroek uit. Na
zijn veroordeling stond hij er gewoon
weer achter de toog. “We zagen hem
ook voortdurend rondrijden in de
Porsche van zijn vriendin. Die man
is een echte wagenfreak. Gewone auto’s
waren nooit genoeg. Het moesten
altijd zware bakken zijn.”
De confrontatie met de doodrijder
van hun zoon was enorm hard.
“Het is uiteindelijk de gevangenisdirecteur
die ervoor gezorgd heeft dat
het rijverbod meteen moest ingaan.”
Het was toen 12 juli 2009.
“Die man is dus zelf naar de griffie
gereden om zijn rijbewijs in te leveren en is zelf ook weer naar huis gereden”,
zegt Sylvia. “Een paar dagen
later zagen mensen hem buiten de
auto wassen en even later wegrijden.
De politie is toen gewaarschuwd en
die heeft hem kunnen klemrijden.”
René deed het af als ‘macht der gewoonte’. Hij wilde de Porsche van zijn
vriendin, zei hij, naar een garage in
Kalmthout brengen om te verkopen.
Maar de rechter vond dat ongeloofwaardig
en gaf een bijkomende straf:
René kreeg drie maanden cel, 2750
euro boete en een levenslang rijverbod.
“Daar waren we toen zo gelukkig
mee”, zegt Sylvia.
Hardleers
Maar weer kon René D.L. zich niet
aan het rijverbod houden - “een onmens”,
zegt Sylvia. Op 29 juli 2010
maakte de politie van Essen, waarnaar
René intussen verhuisd was, pv
op: ondanks zijn rijverbod reed René
toch weer met de auto. Hij heeft het
aan zijn vriendin te danken dat hij
die dag is betrapt. Na een zware ruzie
belde die de politie en zei dat René
was weggereden met de auto.
Hij ontkende, maar kreeg op de politierechtbank
wel een jaar celstraf.
Hij ging in beroep en moest gisteren
correctioneel voorkomen.
Vermoedelijk zal dat jaar cel bevestigd
worden. “Het is nog onze enige
hoop, want een rijverbod maakt die
man duidelijk niks”, zegt Sylvia. De
uitspraak volgt op 13 februari.
SyMa
Foto: WH