LETTERLIJK: Kerstboodschap van koning Albert
24/12/'11
Lees hier de volledige toespraak van koning Albert ter gelegenheid van Kerstmis en Nieuwjaar.
In de eerste plaats wens ik aan de families van de slachtoffers van
het drama in Luik en ook aan de gewonden het ontroerde medelijden van
het ganse land te betuigen. Aan de verschillende diensten die te
hulp snelden, zeg ik hartelijk dank.
Dames en Heren,
Ter gelegenheid van onze Nationale Feestdag heb ik u mijn grote
bezorgdheid over onze lange politieke crisis te kennen gegeven, en ook
gewaarschuwd voor de negatieve gevolgen van die crisis.
Eindelijk kan ik mij vandaag, samen met u, zeer verheugen over de
afgesproken institutionele akkoorden en over de vorming van een
nieuwe volwaardige Federale regering. Dat betekent dat ons land nog
steeds compromissen kan sluiten die bijeenhouden, zowel op communautair
vlak als op sociaaleconomisch vlak.
Zeker, alles is daarmee niet opgelost. Er blijven meerdere uitdagingen.
Vooreerst zullen de afgesproken institutionele hervormingen een
juiste uitdrukking moeten krijgen in wetteksten die aan de gefedereerde
entiteiten meer bevoegdheden, een grotere fiscale autonomie, en een
toegenomen responsabilisering zullen toekennen. Die verandering
moeten we doorvoeren zonder nostalgie, maar vastberaden, opdat dit
nieuwe project voor ons land met succes zou worden bekroond.
Terzelfder tijd zal de regering het hoofd moeten bieden aan
reusachtige economische en sociale uitdagingen. Ook hier werden strikte
beslissingen genomen om het welzijn van de bevolking in de toekomst te
vrijwaren. Nochtans, om snel de openbare financiën van ons land te
herstellen zal ieder, naar vermogen, de vereiste offers moeten brengen.
Maar volstaat het institutionele en economische hervormingen aan te
wenden om ons land ingrijpende vorderingen te doen maken?
Dat is essentieel maar niet voldoende. Waar het op aankomt, is
ervoor te zorgen dat die hervormingen gepaard gaan met een diepgaande
evolutie van onze mentaliteiten.
Op dat vlak denk ik in de eerste plaats aan een betere
verstandhouding tussen de burgers van onze verschillende Gemeenschappen en
Gewesten. Het zou toch onvoorstelbaar zijn, in een periode waarin zo
dikwijls sprake is van globalisatie en van openheid ten aanzien van
andere culturen op internationaal vlak, dat de goede verstandhouding
tussen dichte buren, in eenzelfde land, mank zou lopen.
Wij dienen ons dus in te spannen om elkaars cultuur en mentaliteit
beter te begrijpen. Dan zullen we de bestaande complementariteit
tussen onze verschillende Gemeenschappen en Gewesten inzien en die
rijkdom ervaren als een bron van verdraagzaamheid en creativiteit. Wij
moeten projecten die burgers aansporen elkaar beter te leren kennen
aanmoedigen, en simplistische en onjuiste karikaturen van de andere
resoluut van de hand wijzen. Die bevorderen alleen maar steriele
tegenstellingen en vooroordelen, en zaaien verdeeldheid.
Het is mijn overtuiging, als wij die weg verder bewandelen, dat er
nieuwe vormen van samenwerking zullen groeien tussen onze
gefedereerde entiteiten, die nu meer zelfstandig zijn geworden. Dat heeft zich
destijds ook voorgedaan in de universitaire wereld.
Wij moeten er tenslotte over waken, in deze moeizaamste economische
periode sinds de Tweede Wereldoorlog, dat de traditie van dialoog
tussen sociale partners niet wordt geschaad. Immers, het is een grote
verworvenheid van ons land. Het behartigen van de sociale cohesie
moet bij iedereen een voortdurende zorg zijn.
Nu wij ons vermogen om binnenlandse problemen op te lossen hebben
teruggevonden, zijn wij opnieuw geloofwaardig, op internationaal
vlak, om onze rol van pionier in de Europese eenmaking terug op te
nemen. In menig opzicht kan alleen een coherent Europa de actuele
belangrijke uitdagingen aan. Wij kunnen daar efficiënt toe bijdragen.
Alvorens te besluiten zou ik twee groepen burgers heel bijzonder
willen eren.
In dit jaar van het vrijwilligerswerk wil ik alle vrijwilligers van
ons land hartelijk feliciteren. En ze zijn talrijk. Niet minder dan
een miljoen landgenoten werken edelmoedig en deskundig ten bate van
anderen. Zij verdienen onze dankbaarheid en onze bewondering.
Ook wil ik me nogmaals tot onze militairen richten. Zij zullen de
feesten van Kerstmis en Nieuwjaar ver van hun familie, in
Afghanistan, Libanon of Afrika doorbrengen. Zij werken daar aan een betere
wereld. Ik dank ze zeer hartelijk alsook zij die, recent nog, in het
luchtruim of voor de kusten van Libië opereerden.
In die geest van streven naar vrede, zowel in binnen- als in
buitenland, wensen de Koningin, ikzelf, en gans onze Familie u een vrolijk
Kerstmis en een gelukkig nieuwe jaar.
Foto PhotoNews
