Vande Lanotte: 3 maanden zwoegen zonder resultaat
20/12/'11
Binnenland
De toppolitiek. Sommigen gaan er misschien van uit dat het een gemakkelijke branche is om snel veel geld mee te verdienen, maar dan wordt toch voorbij gegaan aan de minder benijdenswaardige kanten van de job. En die zijn er heus ook wel.
Neem nu sp.a-politicus Johan Vande Lanotte. Na de, voor zijn partij dramatische, verkiezingen van 2007 zette hij bewust een stap opzij en liet hij het hoge woord aan anderen. Maar zoals het in tijden van politieke crisis wel vaker voorkomt in België opende de Koning eind oktober 2010, bij een zoveelste patstelling in de onderhandelingen, zijn schriftje met namen van oude boegbeelden en staatsmannen en stootte daarbij op de naam van de voormalige vice-premier en sp.a-voorzitter uit Oostende.
Vande Lanotte aanvaardde de bemiddelingsopdracht en kreeg de aartsmoeilijke opdracht mee om de protagonisten De Wever en Di Rupo dichter bij elkaar te brengen. De Minister van Staat ging erg plichtsbewust van start, al voelde hij al meteen dat het dansen zou worden op een slappe koord.
Net in die periode kreeg Vande Lanotte het nieuws te horen dat zijn moeder erg ziek was geworden en zienderogen achteruit ging. Maar op dat moment daverde het regime op zijn grondvesten en zoals het een echte staatsman betaamt moet je dan van je hart een steen maken en krijgt het redden van de natie voorrang op de persoonlijke en familiale problemen.
Dagen en nachten boog hij zich met specialisten over cijfermateriaal, ploegde hij om een evenwichtige nota samen te stellen en zat hij rond de tafel met de twee kemphanen. Tijdens de weinige vrije momenten karde hij richting ziekenhuis om zijn op sterven liggende moeder bij te staan. Op een van die zeldzame momenten dat hij naast haar zijde zat, slaakte zijn moeder haar laatste zucht. Alleen had de bemiddelaar het op dat ogenblik niet door omdat hij - oh ironie - drukdoende een bericht van een medewerker aan het beantwoorden was met zijn Blackberry.
Op 26 januari, meer dan drie maanden na zijn aanstelling geeft Vande Lanotte er uiteidenlijk doodgemoederd de brui aan. Zijn bemiddelingsopdracht heeft bloed, zweet en tranen gekost, maar blijkt finaal een maat voor niets te zijn geweest. "You can lead a horse to the water, but you can't make it drink", zo besloot hij op zijn persconferentie waarin hij zijn ontslag aanbood.