Stedelijke cel Schijnhuwelijken kan hoeveelheid dossiers amper aan

Print

”Migratie door huwelijk blijft toenemen”,zeggen Frank Beyens en Eddie Meuldersvan de cel Schijnhuwelijken.

”De stad investeert veel belastinggeld in het onderzoek naar verdachte huwelijken, maar zolang de federale overheid geen afdoende maatregelen neemt, is het dweilen met de kraan open.”

Sinds september 2005 beschikt de cel Schijnhuwelijken over vijf personeelsleden. Dat zijn er drie meer dan het jaar voordien. ”In 2004 moesten we 246 ‘risico- huwelijken’ laten doorgaan zonder voorafgaand onderzoek omdat we niet over voldoende personeel beschikten om de interviews af te nemen”, zegt Eddy Meulders. ”Ondertussen zijn er klachten binnengelopen over enkele van deze in 2004 afgesloten huwelijken. Mensen die al snel hebben ingezien dat ze er zijn ingelopen en dat de romance maar schijn was. Wij raden die mensen aan om een echtscheidingsprocedure op te starten, want een procedure tot nietigverklaring van het huwelijk kan tot twee jaar duren. Bovendien kan je als echtgenoot van een Belg al na 3,5 jaar verblijf de Belgische nationaliteit verkrijgen, en daar kan niets meer aan veranderd worden. De klachten over een schijnhuwelijk worden dan meestal geseponeerd.”

”Wij horen hier de meest schrijnende verhalen”, zegt Frank Beyens. ”Agressie, bedreigingen, zelfs met de dood. Er worden zelfs kinderen verwekt met het doel een verblijfsvergunning te verkrijgen. De psychische en sociale gevolgen van die aanslepende procedures zijn erg zwaar.”

Dankzij het extra personeel heeft de cel Schijnhuwelijken een inhaalbeweging kunnen doen. Een aantal dossiers, nog geopend in 2004, is begin 2005 behandeld. ”In 2005 hebben we 541 nieuwe dossiers geopend. Een beduidend lager cijfer dan de 745 van 2004, maar dat betekent niet dat er minder verdachte huwelijken waren, wel dat we pas later aan de nieuwe dossiers zijn kunnen beginnen.”