OPINIE: Hou je kwek of ga op café

Print
OPINIE: Hou je kwek of ga op café

Archiefbeeld Mastodon Foto: gipla

Vorige week, AB, Brussel. Mastodon concerteert. Niet bepaald een band voor de fans van het betere (f)luisterlied. Mastodon, dat betekent: zware, groovende riffs en stuwend drumwerk. Blood and thunder.

Twee rijen voor me staat een kerel met een spinnenweb op zijn kale hoofd getatoeëerd.

Eén rij voor me staat een koppeltje.

De vrouw is duidelijk geen Mastodon-fan. Minutenlang schreeuwt ze vanalles in het oor van haar vriend. Ze komt makkelijk boven de muziek uit.

Na enkele minuten luid gekwek verliest de kerel met het spinnenweb op zijn hoofd zijn geduld. Hij draait zich om en vraagt de vrouw om haar mond te houden.

Ze blijft rustig verder kwekken.

Spinnenwebman draait zich weer om. Vraagt het opnieuw. Dwingender.

De vrouw en haar vriend beseffen dat ze beter geen ruzie krijgen met een kerel die het tof vindt om spinnenwebben op zijn hoofd te laten tatoeëren. Ze zwijgen.

Eindelijk.

Ik vraag me af waarom ik hen niet heb aangesproken.

Antwoord: omdat ik het eigenlijk al gewoon ben geworden.

Ik ben al jaren een fervente concertganger. Doe zo'n 50 shows per jaar. En het is me echt opgevallen: sinds een jaar of twee wordt er tijdens concerten oeverloos geluld, veel meer dan vroeger. Niet op het podium, maar in de zaal. En niet enkel bij metalbands als Mastodon. Ik maakte het recentelijk ook mee bij UB40, bij The Human League, The Sisters of Mercy, Kris Kristofferson…

In Nederland kennen ze dit fenomeen al langer. In internationale rockmiddens wordt zelfs over 'the Dutch disease' gesproken. Die is dus blijkbaar naar ons land overgewaaid.

Voor alle duidelijkheid: er is niets mis met af en toe een opmerking maken tijdens een concert. Het is geen misviering. Er mag gedanst, gedronken, gefeest en dus ook gesproken worden. Maar het wordt iets anders als je minutenlang conversaties over de laatste match van de Rode Duivels, het nieuwe lief van je beste vriend(in) of Game of Thrones houdt. Dan ben je de concertervaring van de mensen naast je aan het verstoren. Spinnenwebman doesn't like that.

#Metoo.

#TeamSpinnenwebman.

Je vraagt je toch echt af waarom mensen 30, 40 of 50 euro betalen om vervolgens op een concert wat te gaan lullen. Er zijn echt wel goedkopere en makkelijkere manieren om een gesprek met je vrienden te voeren. Ga bijvoorbeeld op café: de muziek staat er doorgaans minder luid en je moet geen inkom betalen.

Waarom doen mensen dat dan toch? Misschien ligt de verklaring wel bij wat Alex Agnew en Andries Beckers van Diablo Blvd me onlangs zeiden: concerten zijn meer en meer een beleving geworden. Iets waar je bij moet zijn om het vervolgens te delen op Instagram, Facebook, Twitter en Weetikveelwatnog. Niet de muziek telt, maar de beleving: pintjes drinken met de vrienden, fotootje maken van de ster op het podium, selfie posten, filmpje maken… Je bent er bij geweest. Likes zullen je deel zijn.

Kan best zijn, iedereen mag een concert beleven op zijn eigen manier. Maar op het moment dat er minutenlang over de voetbalwedstrijd van gisteravond wordt gepraat, raak je aan de concertervaring van de anderen. Praat dus wat stiller. En minder. Of nog beter: ga gewoon op café.

Dat is een kwestie van elementaire beleefdheid. Ten opzichte van je medeconcertgangers die ook een (duur) ticket gekocht hebben. En ten opzichte van de band op het podium.

Die kerel van Mastodon heeft overigens ook een face tattoo. En die wil je echt niet kwaad maken.

En nee, ik ben geen #oudesok en #azijnpisser. Wel iemand die van muziek houdt. En van #goedemanieren.