Emotionele getuigenis over zuuraanval op zoon: “Mark moest de naam van zijn aanvaller spellen met zijn tong”

Print
Emotionele getuigenis over zuuraanval op zoon: “Mark moest de naam van zijn aanvaller spellen met zijn tong”

Slachtoffer Mark Van Dongen (links) en een rechtbankschets van de beschuldigde Berlinah Wallace. Foto: Julia Quenzler / SWNS.com/rr

De vader van de 29-jarige Limburger die begin dit jaar overleed na een aanval met zoutzuur heeft donderdag een emotionele getuigenis afgelegd op het proces tegen Berlinah Wallace, de ex van Mark die beschuldigd wordt van moord. “Mijn zoon Mark kon niet meer spreken, hij moest de naam van zijn aanvaller spellen door zijn tong op een bord met letters te plaatsen.”

De 29-jarige Mark Van Dongen uit Hamont-Achel kreeg op 23 september 2015 zoutzuur over zich heen gegooid in zijn woning in het Engelse Bristol. Hij raakte zwaarverbrand, verloor een been, een oog, een oor en een deel van zijn zicht. Aan zijn linkerkant was hij vanaf de nek verlamd. Zijn lijden is zo erg dat hij na vijftien maanden de euthanasieprocedure in gang laat zetten. Op 2 januari van dit jaar overleed Mark in het Mariaziekenhuis in Overpelt. De verdachte voor de aanval: Berlinah Wallace, de 48-jarige ex van de Limburger.

“Het duurde vier maanden vooraleer Mark weer een beetje kon communiceren na de aanval”, zo verklaarde zijn vader Cornelius Van Dongen vrijdag op het proces tegen Wallace in Bristol. “Praten ging nog niet, hij moest de naam van zijn aanvaller spellen door zijn tong op een bord met letters te plaatsen. B-E-R-L-I-N-A-H.”

Wallace wordt officieel beschuldigd van moord. Wat opvallend is, aangezien Mark euthanasie pleegde. “Maar de zuuraanval leidde rechtstreeks tot zijn dood”, beargumenteerde de openbaar aanklager. De vrouw zelf ontkent alle beschuldigingen.

“Die teleurstelling op zijn gezicht”

Marks vader had het moeilijk om zijn emoties te verkroppen tijdens zijn getuigenis. “Op een bepaald moment kon hij opnieuw zijn handen bewegen. Hij had meteen hoop voor zijn revalidatie… Hij wilde in Engeland blijven”, aldus Cornelius Van Dongen. “Niet veel later verergerde zijn toestand echter opnieuw. Die teleurstelling op zijn gezicht… Het enige wat hij wilde, was opnieuw een normaal leven leiden.”

Na zijn periode in een lokaal ziekenhuis werd Mark overgebracht naar een verzorgingstehuis in Gloucester. “Op een dag belde hij me op. Hij klonk erg nerveus, dus ik sprong meteen in mijn wagen om hem te bezoeken. Ik hoorde hem van buiten schreeuwen. Toen ik de kamer eindelijk in mocht, zag ik Mark daar liggen in zijn eigen uitwerpselen, niemand die hem wilde helpen. Ik haalde dan maar wat handdoeken uit mijn wagen en waste hem zelf.”

“Ander plafond om naar te staren”

Meteen na dat incident liet zijn vader Mark meteen overbrengen naar het Mariaziekenhuis in Overpelt, waar de verpleegsters volgens hem moesten wennen aan de aanblik van zijn zoon. “Tot zijn dood heb ik elke dag 23,5 uur bij Mark gespendeerd. Het was pas toen hij hoorde dat zijn verlamming permanent was, dat hij echt brak. De pijn en het lijden werden alleen maar erger, waardoor hij besloot om voor euthanasie te kiezen. Er is niets meer over van mijn leven, zei hij. Zelfs als ik naar huis kan komen, is het gewoon om naar een ander plafond te staren.”

Na drie weken in het Limburgse ziekenhuis liep Mark een zware longinfectie op. Op 2 januari van dit jaar voerden de dokters de euthanasie uit.

“Politie geloofde hem niet”

Mark had de achttien jaar oudere Berlinah leren kennen in 2010 in Bristol, waar de Limburger na zijn studies burgerlijk ingenieur was blijven hangen. Vijf jaar later kwamen er echter problemen, waardoor Mark de relatie wilde beëindigen. “In de zes maanden voor de aanval had hij meerdere keren naar de politie gebeld”, verklaarde zijn vader nog in de rechtbank. “Hij was bang… van haar, maar niemand geloofde hem.”

Toch kon ook Cornelius zelf ook eerst niet geloven dat Berlinah de schuldige was. “Ik heb haar altijd behandeld alsof het mijn eigen dochter was. Er was ook geen reden voor haar om jaloers te zijn. Ondanks de problemen zag Mark haar nog graag.”

Het proces wordt volgende week voorgezet.