REACTIES. Van Avermaet zag “een vliegmachien”, Gilbert is niet blij en De Gendt hoorde alleen “hoho”

Print

Michael Matthews (Team Sunweb) heeft zaterdag de veertiende rit van de Tour de France gewonnen. De 26-jarige Australiër bleef in de sprint in Rodez Greg Van Avermaet (BMC), de Noor Edvald Boasson Hagen (Dimension Data) en Philippe Gilbert (Quick-Step Floors) voor. Chris Froome (Sky) reed Fabio Aru (Astana) opnieuw uit het geel. De 32-jarige Brit heeft in de stand negentien seconden voorsprong op Aru. Romain Bardet (AG2R) is derde op 23 seconden.

 

Alle nieuws uit de Tour de France 2017 op Sportwereld.be!
   Bekijk hier de tussenstand in alle klassementen
   Ontdek hier alle etappes

 

Het peloton reed in groep richting finish en maakte zich op voor een eindspurt. Oliver Naesen zette van ver aan, en ook Greg Van Avermaet en Philippe Gilbert mengden zich in de debatten. Uiteindelijk was het Matthews die beide Belgen verraste en als eerste over de streep reed.

REACTIES. Van Avermaet zag “een vliegmachien”, Gilbert is niet blij en De Gendt hoorde alleen “hoho”
Foto: Photo News

Van Avermaet: “Matthews kwam er als een vliegmachien over”

Zijn ploeg leverde de hele dag knap werk en hield de wedstrijd onder controle. Uiteindelijk was het Oliver Naesen die op het eind de sprint van ver aanzette. "Dat was eigenlijk nog een goede zaak", vertelde Van Avermaet. "Het was vroeg, maar hij trok echt stevig door en ik zat goed geplaatst. Gilbert sprong op zijn wiel, en ik wachtte mijn kans af. Ik heb alles gedaan wat ik moest doen, kwam op het juiste moment uit het wiel van Gilbert, maar Matthews kwam als een vliegmachine over me heen", lachte de BMC-renner. "Hij was gewoon sterker in die laatste 100 meter. Ik dacht dat niemand nog over me heen zou kunnen komen als ik zou aanzetten op het juiste moment, wat ik ook heb gedaan. Maar hij had nog wat meer in de benen en daar kon ik weinig tegen beginnen."

Op het eind was positionering zeer belangrijk. "Ik denk dat de aanloop naar de finish perfect was", stelde Van Avermaet. "Ik liet me niet wegdrummen en zat waar ik moest zitten, Naesen ging dan meteen door met Phil en ik in zijn wiel. En dan was het wachten tot op 200-150 meter. Ik heb gedaan wat ik kon, en dat was blijkbaar niet genoeg om te winnen. Soms moet je gewoon toegeven dat een ander sterker is. Ik had vanmorgen al voorspeld dat Matthews een gevaarlijke klant ging zijn en ik heb gelijk gekregen. Hij had nog net die laatste versnelling in de benen in de laatste 50 meter en dat is het verschil."
Geen zege dus, maar de ontgoocheling leek niet al te groot bij Van Avermaet. "Natuurlijk is het spijtig", zei hij. "Ik wist dat dit na Longwy een mooie kans was en ik was iets zenuwachtiger dan anders. Maar ik heb gedaan wat ik moest doen. Als je geklopt wordt op je waarde, dan kan ik daar wel mee leven. Als iemand beter is, moet je dat durven toegeven."

"Ik denk dat er nog twee à drie kansen zijn in deze Tour, maar dan zal ik het met een ontsnapping moeten proberen. Zondag is al zo'n kans en wie weet kan ik het in één van de komende dagen nog wel afronden met een overwinning", besloot Van Avermaet.

 

Gilbert: “Hier kan ik niet blij mee zijn”

Philippe Gilbert sprong mee met Naesen en Van Avermaet maar strandde uiteindelijk op de vierde plaats: “Ik zat ingesloten op zo'n drie à vier kilometer van de streep", legde hij uit. "Dus ik moest al vroeg een grote inspanning leveren om terug in een goede positie te geraken." Een gevecht dat krachten kostte bij de Waalse Monegask.

"Uiteindelijk ging de deur voor mij open op zo'n één kilometer van het eind. Ik glipte in dat vrije gaatje, maar ik had dan al die lange inspanning in de benen en toen moest de sprint nog komen. Ik versnelde op zo'n 400 meter, nadat Naesen had aangezet, maar dat was eigenlijk te ver. Van Avermaet ging me voorbij, en daarna Matthews. Hij had veel meer snelheid. Ik heb het geprobeerd, maar het is niet gelukt. Je kan geen spijt hebben als je je kans bent gegaan, maar ik kan niet blij zijn met een vierde plaats. Al is het beter dan niks en Matthews was echt wel sterk", gaf hij toe.

REACTIES. Van Avermaet zag “een vliegmachien”, Gilbert is niet blij en De Gendt hoorde alleen “hoho”
Foto: BELGA

De Gendt: “Medevluchters zeiden meteen hoho op de klim”

De Gendt toonde zich nog eens in de lange vlucht maar moest uiteindelijk tevreden zijn met de prijs voor de strijdlust. Dat het een mooie maar kansloze poging was, wist hij:

“Maar in de vakke etappes zeggen ze dat er niet genoeg wordt aangevallen en nu zeggen ze dat het een domme onderneming is. Ik vind zelf ook dat het verloren krachten zijn maar ik had de benen om te winnen en een goed gevoel. Helaas waren mijn medevluchters niet goed genoeg. Toen ik op het einde op de hellingen doortrok, zeiden ze meteen “hoho”... Ik hoopte dat Voeckler beter was. Ik heb hem eerst nog wat laten recupereren in mijn wiel maar hij zei dat hij niet kon overpakken. Maar met Voeckler weet je nooit en op het laatste wipke omhoog probeerde ik hem uit zijn kot te lokken maar hij loste meteen en dus moest ik alleen verder. Het was mijn zesde dag in de vuurlinie maar in de ploeg zijn er meerdere renners om aan te vallen en van mij mag gerust iemand anders gaan. De eerste week was ik iets minder maar de laatst drie, vier dagen gaat het beter dus dat belooft.”

Naesen: "Ik was niet bezig met mijn eigen resultaat"

Oliver Naesen zette van ver aan op de slothelling, maar viel stil op het eind en zou uiteindelijk als 26e finishen, op 25 seconden van winnaar Matthews. “Ik deed eigenlijk mijn werk voor Bardet en Bakelants”, verklaarde hij na afloop. “Maar plots zat ik alleen en dus begon ik mijn sprint. Te vroeg, maar ik heb het geprobeerd.”

“Het was mijn taak om vandaag Romain en Jan naar voren te brengen”, legde hij uit. “Op zo’n gevaarlijke, steile finish kon het peloton in stukken breken, dus moest ik mijn deel van het werk doen voor Romain. En Jan werd hier twee jaar geleden derde, dus we wisten dat hij het kon. Ik hoopte dat ze in mijn wiel zaten, maar op het eind was het zo hectisch en waren we elkaar een beetje kwijtgeraakt. Ik had voorgesteld om de bocht eerst te pakken. Toen ik daar dan alleen zat, besloot ik om toch mijn kans te gaan. Nu ja, ik zag dat Greg en Phil in het wiel zaten, en dan weet je dat het moeilijk wordt. Zeker als je van zo ver moet gaan.”

“Ik was niet bezig met mijn eigen resultaat, want dan sprint je niet op 600 meter van de streep. Maar het viel even stil en zoals je ziet bij Aru, er moet maar eens een gat vallen. Het belangrijkste is dat Romain geen tijd verliest (slechts vier seconden op Froome, maar hij pakt tijd op Aru).”

Ging het even door zijn hoofd dat hij kon winnen? “Ik heb er wel een beetje van gedroomd en gehoopt om die rit te winnen, maar met zo’n peloton en op zo’ n finish, daar zal ik toch nog wel wat boterhammen voor voor moeten eten. Toen ik dat bordje zag van 500 meter flitste ook door mijn hoofd: “Dat is te vroeg”. En toen kwam Gilbert uit mijn wiel. De beste heeft hier gewonnen. Op naar de volgende rit.”

Matthews: "Dat ik net nu hier wel win, doet heel veel deugd"

Michael Matthews heeft Sunweb zaterdag dus een tweede overwinning op rij bezorgd. “Ik moest leven met de druk van topfavoriet”, gaf hij toe. “En ik ben blij dat ik die rol heb waargemaakt.”

Sunweb en BMC namen hun verantwoordelijkheid tijdens de etappe. “We hebben de hele dag de kloof met de vluchters klein gehouden”, zei hij. “En dat was niet evident met De Gendt die nog heel hard reed. Mijn ploegmaten leverden evenwel fantastisch werk en op het eind had ik nog steeds twee à drie mannetjes in steun. Dit was een perfecte dag, ik werd goed omringd en kon het afmaken.”

Matthews kende de finish van twee jaar geleden, maar toen was hij niet de renner van vandaag. Hij reed indertijd rond met vier gebroken ribben en heel wat schaafwonden. “Voor de start van de Tour had ik die rit naar Rodez toen ook aangeduid, maar die ambitie moest ik na mijn val opbergen. Dat ik net nu hier wel win, doet heel veel deugd en is een droom die werkelijkheid wordt.”

Want de zege kwam er niet zomaar. “Hier zat veel planning achter. Het was niet gewoon het goede werk van vandaag. We hebben weken en maanden gepland om op zo’n manier te kunnen finishen. We mikten op deze rit sinds het begin van het jaar en ik deed specifieke trainingen voor deze finish. En vandaag kwam alles uit. Ik kende deze finish uit het hoofd en wist wat ik moest doen om de overwinning te pakken, maar er is een verschil tussen iets weten en dat ook voor mekaar brengen. Het feit dat ik een team heb dat zo sterk in me gelooft, helpt me ook. Ik heb echt de benen gespaard de voorbije dagen om dit te realiseren. Ongelooflijk. Ik heb ervan gedroomd op zo’n manier te winnen sinds ik startte met wielrennen. Vijftig meter voor de finish recht kunnen zitten en genieten van een zege in de Tour, dat is iets dat niet iedere dag gebeurt en zeker niet als je topfavoriet bent. Iedereen keek naar mij, reed op mijn wiel, maar gelukkig had ik goede benen om het af te maken.”

Zondag wacht de renners een rit van 189,5 kilometer tussen Laissac Sévérac l’Église en Le Puy en Velay. Maandag staat de tweede rustdag op de agenda.