Waarom kan het stadsbestuur voor de Lage Emissiezone geen nieuwsgierigheid opwekken?

Print
Waarom kan het stadsbestuur voor de Lage Emissiezone geen nieuwsgierigheid opwekken?

Foto: JVDP

Zelden in de geschiedenis van de mensheid zijn er meer communicatiespecialisten geweest, maar een garantie dat er helder gecommuniceerd wordt en dat die communicatie bereikt wat ze moet bereiken, biedt dat duidelijk niet. Neem nu de Lage Emissiezone (LEZ) in Antwerpen. Het stadsbestuur heeft een voorbeeldige campagne gevoerd, met affiches, een overzichtelijke website, met advertenties in de media en met alle andere toeters en bellen. En toch weet maar een kleine minderheid van de mensen in en rond Antwerpen de vraag, of ze over drie weken met hun auto de stad nog in mogen of niet, te beantwoorden. Hoe kan dat? Het ligt misschien meer aan de instelling van de chauffeurs dan aan de campagne zelf.

De LEZ gaat over drie weken in, maar blijkbaar vinden de meeste autobestuurders het veel te vroeg om uit te zoeken wat er precies aan de hand is. Als goede Belgen denken ze: we hebben nog tijd, we zullen wel zien en het zal zo’n vaart wel niet lopen. Als er die eerste week van februari chaos heerst en ze een maand later een boete krijgen, gaan ze zich allicht kwaad maken op de regelneverij en op de slechte communicatie.

Hoe komt het dat het Antwerpse stadsbestuur voor deze ingrijpende maatregel geen nieuwsgierigheid, laat staan enthousiasme kan opwekken? Misschien zijn de Antwerpenaren en de mensen die er elke dag moeten zijn, wel ‘verkeersmoe’: het is altijd wat met het verkeer in en rond de stad en uiteindelijk worden de files alleen maar langer en de lucht vuiler. Wat voor zin heeft die LEZ als de vermaledijde Ring van Antwerpen blijft zorgen voor fijn stof en CO2?

Die houding is enigszins te volgen. Zeker pendelaars naar Antwerpen hebben het stilaan gehad met deze stad die maar niet uit haar verkeersknoop geraakt. De kritiek is begrijpelijk, maar uit den boze.

De Lage Emissiezone is geen wondermiddel, maar wel een onvermijdelijke stap naar een leefbare stad. Liefst tweehonderd Europese steden hebben het Antwerpen voorgedaan. Met succes. De luchtkwaliteit is verbeterd. De Ring zal hier roet in het eten blijven gooien zolang er geen oplossing is voor Oosterweel, maar intussen helpen alle beetjes: de LEZ, de Velo’s, betere tramverbindingen... Het is aan het stadsbestuur om voortdurend stappen in de juiste richting te zetten en aan de Antwerpenaar om met volle overtuiging mee te werken. Een lakse houding tegenover mobiliteit en eeuwigdurende discussies hebben Antwerpen in deze ongezonde situatie gebracht. Maar we hebben nu engagement en discipline nodig om opnieuw uit het dal te geraken.

Door Kris Vanmarsenille, hoofdredacteur Gazet van Antwerpen