Standpunt

Politici moeten meer dan ooit op hun woorden letten. En dat valt ze blijkbaar zwaar

Print
Politici moeten meer dan ooit op hun woorden letten. En dat valt ze blijkbaar zwaar

Kris Peeters. Foto: BELGA

Politici moeten meer dan ooit op hun woorden letten. En dat valt ze blijkbaar zwaar. De bevolking is aan het bekomen van de aanslagen in Brussel, van een eindeloze reeks arrestaties van terroristen, van de nieuwe begrotingscontrole en de nieuwe pensioenvoorstellen, van het nieuws dat de superrijken vlotjes de belastingen ontwijken via Panama, van het ontslag van een minister die de premier doodleuk voor haar liet liegen in het parlement ... Het is niet verstandig om in die omstandigheden ferm aan te kondigen dat het ergste nog moet komen en dat we allemaal boven onze stand leven. De storm van kritiek op de uitspraak van Kris Peeters dit weekend mag niet verbazen. Er is nauwelijks een ongepaster moment te bedenken om deze boodschap de wereld in te sturen en het was al helemaal misplaatst om zo’n grove veralgemening te gebruiken.

Tal van mensen zijn dit weekend in hun pen gekropen om via de sociale media te protesteren tegen Peeters, mensen die vinden dat ze helemaal niet boven hun stand leven, wel integendeel. Alleenstaanden, mensen met een klein pensioen, langdurig zieken, mensen die niet arm zijn maar wel elke maand goed hun centen moeten tellen ... Zij leven niet boven hun stand, zij leven er net op. Of er net niet onder. Ze betalen maandelijks hun hoge energierekening, ze horen ministers goochelen met cijfers over de kosten van de beveiliging en de opvang van de vluchtelingen, ze weten dat ze langer moeten werken, maar krijgen maar geen duidelijkheid over de hoogte van hun pensioen. En ze zijn kwaad, kwaad en ongerust over hun toekomst.

In tijden van crisis, als het land net getroffen is door zware terroristische aanslagen en er tegelijk forse maatregelen moeten worden genomen om de financiën gezond te houden, moeten politici rust brengen. En vooral duidelijkheid. Dan hebben mensen nood aan perspectief, aan zekerheid. En dat kan de politiek ons nu blijkbaar niet geven. De politiek worstelt te veel met zichzelf. Ze verzuipt in de ingewikkelde structuren van dit land en in de al even ingewikkelde machtsverhoudingen tussen de partijen.

Het zal wel waar zijn dat er nog bezuinigd moet worden en heel zeker leven sommige mensen boven hun stand, maar zeg dat als minister niet zomaar, leg behoorlijk uit waarom er bezuinigd moet worden, zeg waar je dat gaat doen, en hoe en wanneer. Kom pas naar buiten als je alle maatregelen in een rechtvaardig plan hebt gegoten en vergeet daarin vooral niet voor eigen deur te vegen. Maar maak in ieder geval niet nodeloos iedereen nog bozer en banger dan hij al is.