Scheldeverdieping ligt vast in onderhandeld verdrag
14/08/'09
De Vlaamse minister-president Kris
Peeters heeft gisteren de Nederlandse
ambassadeur Pollmann-
Zaal ontboden. Hij heeft haar
gevraagd hoe Nederland de afgesproken
timing zal nakomen bij de uitdieping van de
Westerschelde.
Wanneer een ambassadeur
op het matje geroepen wordt is de aanleiding
veelal een internationaal incident. Dat wijst
op spanningen tussen twee landen. Het initiatief
ligt meestal enkel bij nationale staten.
In dit perspectief was het de eerste keer dat
Vlaanderen als deelstaat een ambassadeur
interpelleerde. Dat geeft aan hoe belangrijk
het dossier van de uitdieping is.
Nederland en Vlaanderen hebben in 2005
een verdrag ondertekend dat de uitdieping
van de Westerschelde regelt. Die werken
moeten het mogelijk maken dat schepen
met een diepgang tot 13,1 meter onafhankelijk
van de getijden de haven van Antwerpen
in en uit kunnen varen. Dat akkoord zit vast
aan afspraken dat maatregelen genomen
worden voor de beveiliging van de scheepvaart
en voor het herstel van de natuur. Ook
al hebben de baggerwerken daar geen uitstaans
mee. Dit betekent wél dat bepaalde
gebieden ontpolderd worden en teruggegeven
aan de natuur.
Over die akkoorden is jarenlang hardnekkig
onderhandeld, gediscussieerd en gelobbyd.
In die mate dat nogal wat mensen enkel
verveeld geeuwen wanneer men het nog
maar eens over die eeuwige Scheldeverdieping
heeft. Er is echter niet enkel onderhandeld.
Finaal zijn de teksten ook geratificeerd
en politiek goedgekeurd.
In een rechtsstaat is het perfect verdedigbaar
dat verenigingen protest aantekenen.
Zeeland kan niet akkoord gaan met bepaalde
uitwerkingen van het dossier. De Nederlandse
beslissing om schorren aan te leggen
in plaats van te ontpolderen is zelfs een flagrante
schending van het gesloten verdrag.
De Nederlandse raad van state heeft de uitvoering
ervan daarom niet helemaal ten onrechte
althans tijdelijk geschorst.
Peeters heeft er goed aan gedaan de Nederlanders
te wijzen op hun verplichtingen. Het
mocht zelfs nog iets scherper. Maar als rechtschapen
democraat moet ook Peeters de gevoeligheden
van een buitenlandse rechtsstaat
respecteren. Laat ons daarom niet zenuwachtig
worden en liever de definitieve
uitspraak van de raad van state in november
afwachten. In het licht van de economische
crisis is een zoveelste uitstel nu ook weer zo
verschrikkelijk niet.
door Marc BALDUYCK