N-VA en CD&V buigen niet voor dreigementen Di Rupo
31/08/'10
Voor een preformateur heeft Elio
Di Rupo gisteren in vrij gespierd
taalgebruik uitgehaald naar
N-VA en CD&V. Hij heeft ze streng
aangemaand om het compromis over de centen
voor Brussel en de Financieringswet te
aanvaarden. Hij waarschuwde zelfs voor
doemscenario’s met onzekere afloop: wie
compromissen weigert stort het land in een
avontuur en in politieke chaos. Dat zijn serieuze
verwijten, dreigementen zelfs.
Elio Di Rupo voert de druk op N-VA en
CD&V gevoelig op maar hij deed ook een tegemoetkoming.
De groep specialisten die
de Financieringswet gaat aanpakken moet
zo snel mogelijk aan het werk. Met die belofte
wil Di Rupo het wantrouwen bij N-VA
en CD&V temperen en bewijzen dat de nieuwe
Financieringswet niet op de lange baan
wordt geschoven. Enkele bijzonder verlichte
geesten aan Franstalige kant hadden het
nodig en nuttig gevonden om onmiddellijk
na het bereiken van het principeakkoord
de Franstalige pers te tippen dat ”de zaak in
orde was want uitgesteld”. Meer was natuurlijk
niet nodig om N-VA en CD&V de gordijnen
in te jagen. Beide partijen eisten onmiddellijk
sluitende garanties in plaats van beloften.
Garanties dat de twaalf principes uit
het akkoord concreet worden gemaakt.
Of de tegemoetkoming van Elio Di Rupo
ver genoeg gaat voor N-VA en CD&V is twijfelachtig.
De preformateur handhaaft immers
zijn voorstel om de herfinanciering
van Brussel slechts gedeeltelijk te regelen via
de geschreven Financieringswet. Een groot
pak geld onmiddellijk, in ruil voor de splitsing
van B-H-V en de rest via de wet. En daar
loopt de breuklijn tussen de Vlaamse partijen.
Sp.a en Groen! kunnen daar mee leven,
N-VA en CD&V niet. Dat maakt er de zaken
niet makkelijker op want nu is het aan de onderhandelingstafel
vijf tegen twee. Die twee
zijn overigens niet onder de indruk van Di
Rupo’s doemscenario’s. CD&V voelt zich niet
aangesproken. Voor de N-VA is niets doen de
chaos organiseren.
N-VA-voorzitter Bart De Wever lanceerde
gisteren een tegenvoorstel naar de preformateur
om de impasse te doorbreken: laat
de twee sterkste partijen hun verantwoordelijkheid
nemen, laat ze de laatste knelpunten
oplossen en die oplossingen voorleggen
aan de andere partijen. De Wever schotelt Di
Rupo hier een fameuze uitdaging voor want
eigenlijk zegt hij dat wie premier wil worden
uiteindelijk zijn partij en zijn gemeenschap
moet kunnen overstijgen.
Door Dirk Castrel
