Dag 3: The XX: X-factor
01/07/'12
Festivalnieuws
Onze journalisten Stef Vanwoensel en Kristof Bohez zijn ook de derde dag van Rock Werchter van de partij. Op geregelde tijdstippen brengen zij verslag uit vanop de wei.
22:50 - The XX: X-factor
Bijzonder bandje, The XX. Brachten een plaat uit vol vertraagde schoonheid, verkochten er moeiteloos een AB mee uit waar zelfs Arno stond te kijken, en stonden plots, in het donker, op het hoofdpodium van Werchter. Waar die sound wonderwel bleek te werken. Voorstanders kunnen ondertussen de teksten meeneuzelen, voor tegenstanders bleken de nummers uit dat titelloze debuut een prima soundtrack bij een biertje en een babbel -zo'n babbel waarbij je elkaar niet in het festivaloor hoeft te schreeuwen.
Radiohitje 'Intro' spaarden de Britten op tot helemaal aan het eind, toen de wei doorhad dat achter die zwartwitte visuals ook echte muzikanten schuilgingen, mensen van vlees en bloed die liedjes maken. Moeilijk om precies te zeggen wààr ie-zit, zo vlak voor Editors, maar The XX hebben het: de X-factor.
22:26 - Mumfors and Sons: goeie, oude wijn
Mumford and Sons in de vooravond. Het had toch zoiets van: de houthakkerszonen stappen 's avonds naar huis, en zingen onderweg liederen die rieken naar authenticiteit en natuur. Beetje The Levellers zelfs, toen Little Lion Man vrijwel meteen al opgepikt werd door een volle wei. Beetje teveel The Levellers toen ze het hele weiland schijnbaar verbaasd verhiefen tot een tweede massaal meezingmoment met Winter Winds. Ach wat zaniken we nog. De firma Mumford en zonen waren zeer goed voor het vallen van de avond, als de bomen al gekapt zijn en de festivalgangers dwarrelen over de wei. Wie waren The Levellers ook alweer?
22:01 - Agnes en het geroezemoes
Drie festivaldagen in de benen, bovenop de mix van te veel bier en te weinig slaap. En dan de Deense Agnes Obel voorgeschoteld krijgen! Het meest Joke Schauvliege-vriendelijke concert van dit festival is er eentje voor doorbijters die per se de hit Riverside willen horen. Hen staat een wat suf uurtje te wachten met zang, piano en cello. Al hoor je die boven het geroezemoes nauwelijks.
19:42 - Devotie voor Ben Howard
Vreemd hoe muziek vandaag zijn weg vindt. In albumlijsten lijkt de Britse singer-songwriter Ben Howard een kleine garnaal, echte hits heeft hij niet en toch loopt de Marquee vol met devote volgelingen. Is het van Damien Rice geleden dat een singer-songwriter zo snel de sleutel vond naar harten en hoofden? Met Rice heeft Howard ook het speelplezier gemeen dat live de muizenissen verjaagt. Nog maar eens een memorabel moment op een buitengewone festivaldag.
18:52 - Meters in het rood voor Simple Minds
Simple Minds komen uit de tijd van voor de decibelmeter. Het hoeft dan ook niet te verwonderen dat die bij hun eerste Rock Werchtershow in decennia regelmatig in het rood gaat. Steek het niet op de geluidsman, maar ook op uzelf. Want Jim Kerr en co kregen het luidste applaus van dit festival tot nu toe nadat de groep was overgeschakeld van de obscuurdere new wave uit zijn eerste jaren naar zijn onsterfelijke festivalhits. Alive and kicking? We zouden geen rondje willen geven aan de mensen voor wie dit hét hoogtepunt van het festival blijft.
17:51 - The Blackbox Revelation houdt van u
Lieverds zijn het! Al zou je het niet meteen vermoeden als je Jan Paternoster van BBR met ruige baard en openstaand hemd ziet opkomen. Om dat hoofdpodium samen met drummer Dries wat kleiner te maken schoof die laatste zijn drums een rij vooruit. De gewillige weide werd gelijk mee omarmd. "Jullie hebben het misschien gehoord van onze concerten in Engeland en Amerika", sprak Jan. "Maar het liefst spelen we voor jullie hoor." Een snedig Think I like you zette die woorden flink kracht bij. Het was warm en al bij al nog vroeg, maar BBR zorgde voor een fikse wind.
17:18 - U hoort nog van Nneka
Op die ene hit die haar carrière openbreekt, blijft de Duits-Nigeriaanse Nneka nog wachten. Tot dan wint ze live zieltjes, zoals met een gloeiend concert in de Marquee. Okee, wanneer deze geëngageerde dame begint te vertellen over haar strijd tegen 'the system', ben je eventjes zoet. Maar dan haalt ze weer die fenomenale zangstem boven in een zinderende mix van reggae, soul en rock, inclusief citaten van White Stripes en Eurythmics. Wie erbij was, vergeet dit niet. U hoort nog van Nneka.
16:27 - 5001 klappende handen voor Noah And The Whale
Rock Werchter gaat al jaren graag overstag voor alles wat naar folk ruikt, en het Britse Noah And The Whale profiteert daar volop van. In een flink gevulde Barn bouwt de groep rond mooie jongen Charlie Fink vakkundig op naar dat rijtje meezinghits in de finale: Tonight's The Kind Of Night, Five Years en L.I.F.E.G.O.E.S.O.N. Wij tellen zeker 5001 (zelf hebben we een pintje vast) klappende handen. Mooie opwarming voor Mumford & Sons, lads.
15:15 - 't Hof van Commerce: met Tupac en Obama
De dag beginnen met een goeie grap. Heerlijk, toch? Vooral als die grap écht goed is, en vergezeld gaat van lekker zonnige beats. Enter 't Hof van Commerce op het hoofdpodium, voorwaar niet te groot voor het trio prethoppers. Zeker niet toen Freddie Mercury er in bordkartonnen vorm bij kwam staan. Niet veel later gevolgd door Tupac, het overleden rapicoon dat over het Kanaal recent in hologram op een festival verscheen. "Tupac in 2D!", riep Flip Kowlier. Hilarisch. De paus mocht ook nog achter de toetsen plaatsnemen, en Obama achter de dj-desk. Geweldig. Net zoals de versies van Domestik & Levrancier (op een beat van Dr. Dre) en Iderjin Is Goed, uit die jongste plaat.
15:00 - Brittany Howard
Ze oogt niet meteen als een voor de hand liggende rockster, Brittany Howard. Met haar ziekenkas-brilletje, krullenbol en huishoudstersjurkje lijkt ze zo weggelopen uit een nostalgische film over het diepe zuiden van de VS. Maar zet ze haar keel open en begint ze vervaarlijk met haar ogen te rollen, dan begrijp je snel dat Adele en Jack White zich fans van haar groep Alabama Shakes noemen. Hit Hold On zit al vroeg in de set, ook daarna helpt Howards persoonlijkheid de groep uitstijgen boven de honderden vergelijkbare bar bands. Met deze groep kan het alle kanten uit: over een paar jaar verbannen naar Blues Peer of op het Rock Werchter-hoofdpodium.
14:30 - Kiwanuka of nog even pitten?
Zo'n derde festivaldag kan al een beetje pijn beginnen doen. Houten kop, je lief slaapt nog languit in de tent en in de barn speelt Michael Kiwanuka. Vriendelijke Britse new soul held die met hitjes als Home Again en Tell Me A Tale het peloton sixties-epigonen verdienstelijk aanvult. Hij wordt vergeleken met Otis, Sam en Marvin. Maar wacht: zagen we op oude video's geen bezwerende concerten van die originals, hoogmissen van emoties die deze mooie jongen zelfs niet van ver benadert? Toch nog even de tent in en straks gezonder weer op.
Lees ook: Dag 1: The Cure kleurt de nacht in Werchter
Lees ook: Dag 2: Pearl Jam vindt Werchter plezant
Stef Vanwoensel & Kristof Bohez
Foto's Joren De Weerdt & Raymond Lemmens