Protest tegen ontpoldering Verdronken Land van Saeftinge

05/12/'07 Economie Niet alleen een meerderheid van de Nederlandse Tweede Kamer verwerpt een gedwongen ontpoldering van de Vlaams-Nederlandse Hedwigepolder. De actiegroep Doel2020 en ex-staatssecretaris en eresenator Ferdinand De Bondt zijn er ook tegen en pleiten voor een ingreep in het Verdronken Land van Saeftinge.

De commissie Rijkswaterstaat van de Nederlandse Tweede Kamer weigerde maandag na een emotioneel debat de ratificatie van de vier Scheldeverdragen die voor Vlaanderen de Scheldeverdieping mogelijk moeten maken. Die weigering was ogenschijnlijk gebaseerd op één element uit de verdragen: de gedwongen ontpoldering van 600 hectare landbouwgrond in Zeeland. Meer dan de helft daarvan wordt geleverd door eigendommen van... Belgen: de familie Lippens in het Nederlandse Zwingedeelte en baggeraar Gery De Cloedt, eigenaar van de grensoverschrijdende Hedwigepolder (300 hectare in Nederland) boven Doel.

Volgens de Nederlandse Tweede Kamerleden kan het Verdronken Land van Saeftinge beter afgeplagd worden, wat volgens de natuurverenigingen een vloek zou zijn.

Met deels dezelfde argumenten hebben nu ook Doel 2020 en eresenator Ferdinand De Bondt in Beveren een bezwaarschrift ingediend tegen de stedenbouwkundige vergunning voor de aanleg van een getijdengebied in het Vlaamse deel van de Hedwige- en Prosperpolder.

Volgens Jan Creve van Doel2020 zijn in het 440 hectare grote gebied intussen de boeren al uitgekocht en “lopen de aannemers er rond”.

Geen onteigening
Volgens De Bondt is het hele project “misleiding en volksbedrog”.

“Al was het maar omdat het hele gebied nog steeds landbouwgrond is. Bovendien is het Scheldeverdrag - en zeker dit deel - nog niet door Nederland goedgekeurd en kan je toch niet een half gebied onder water zetten. En bovenal: zelfs ervaren Saeftingegidsen zeggen dat een ingreep in het Verdronken Land móét”, zegt De Bondt.

“Dat kan zonder onteigening. Ik bied dit alternatief op een gouden schotel aan. Ik hoop dus dat de schriftgeleerden eindelijk de moeite doen om het voorstel ernstig te bestuderen.”

Intussen zoeken politici in Vlaanderen en Nederland koortsachtig en via ministeriële contacten oplossingen.

Paul VERBRAEKEN