Mijn voorgevoel klopte. Jammer genoeg.

01/07/'06 Tom Boonen In een luchtbel zit ik. Zoveel mogelijk afgeschermd van al wat er in de wereld gebeurt. Bewust, want anders draait mijne kop zot. Als ik mezelf zou moeten bezighouden met alle roddels en halve waarheden die in deze Tour worden rondgestrooid, kom ik niet meer aan fietsen toe. En dat is toch de bedoeling, dacht ik. Daar betalen mijn bazen me voor. Toch kom je op één of andere manier wel wat aan de weet. Al was het maar door ploegmaats die telefoon krijgen van het thuisfront. Ik had al weinig goesting om naar hier te vertrekken, omdat ik vooraf al vreesde dat het zever zou worden.

Mijn voorgevoel klopte, jammer genoeg. En dan kom je hier in Straatsburg en dan zijn er mensen die me komen vertellen dat ik mezelf als wereldkampioen maar meteen als woordvoerder van het peloton moet opwerpen. Sorry, maar daar heb ik echt geen zin in. Niet alleen omdat ik het dossier absoluut niet ken - niet wil kennen - maar ook omdat ik geen zinnig woord kan zeggen over het feit of het peloton zuiver koerst of niet. Ik kan alleen maar voor mezelf spreken. Ik doe niks wat niet mag. Een ronderenner kan en wil ik nooit worden, en als ik wat beter wil klimmen, dan doe ik dat door mijn training aan te passen. Voor de rest: ik heb mijn les geleerd. Ik steek voor niemand mijn hand in het vuur. Natuurlijk had ik al jaren vragen over hoe er in Spanje gewerkt wordt. Iedereen weet al jaren dat daar gesmost wordt. Ik hoorde wel eens wat vliegen en ik zag soms ook wat dingen die nauwelijks normaal konden genoemd worden. Maar als één van die kerels plots erg snel gaat fietsen, moet ik die dan meteen als gedopeerd beschouwen? Zo van: ze rijden mij eraf, dus pakken ze. Dat zeggen ze van mij ook. Je kan toch niets beginnen zonder dat je bewijzen hebt? Daarom ben ik zo blij dat het gerecht in Spanje die stal uitmest. Pffff, een heel netwerk dat alles arrangeert, voor renners van verschillende ploegen: dat was toch efkes schrikken. Ik kan alleen maar hopen dat ze doorgaan, nu.
En als ik hoor dat ze maar 40 pagina’s van een dossier van 500 bladzijden hebben doorgegeven, dan verwacht ik binnenkort ook namen van atleten die in andere sporttakken actief zijn. Want dat mis ik tot dusver. Coureurs die tricheren moeten gestraft worden: fantastisch. Maar dubbel zo goed als dat ook voor alle anderen zou gelden. Ik wil mijn kop niet in het zand steken. Natuurlijk is het ernstig, wat hier allemaal gebeurt. Maar mag ik voor een beetje redelijkheid pleiten? De dood van Stacy en Nathalie en al wat daar qua problematiek mee samenhangt, is oneindig veel belangrijker dan wat gasten die aan verboden spullen zitten te prutsen. Als iedereen dat inziet, kunnen we het vanaf vandaag weer hopelijk gewoon over sport hebben.
Tom