Ik kom in een speciaal tenueke aan de start
05/07/'06
Tom Boonen
Geel! Godverdekke, dat is een goed
gevoel! Ik verschijn aan de start in
Hoei in een speciaal tenueke, wees
daar maar zeker van! De ploeg is nogal
goed in het voorzien van zo’n dingen.
Speciale helm, speciale broek, allemaal
bijpassend. Ik hou alleen mijn
originele schoenen aan. Het duurt een
tijdje voor die dingen echt goed passen,
dus daar moesten ze niet mee afkomen.
Ik had al een stuk of vijf, zes leeuwkes
van Crédit Lyonnais. Maar dit is het
eerste enige echte. De vorige exemplaren
hield ik over van de Ronde van
Picardië of zo. Er staat er eentje thuis,
ik heb er één aan onze Sven gegeven,
het zoontje van fotograaf Tim De
Waele heeft ook zo’n ding gekregen,
en Lore heeft er al drie staan, ergens
op een of andere schouw. Dus die
krijgt dit exemplaar niet. Ik weet nog
niet wat ik met dat knuffelbeestje zal
aanvangen. Misschien bewaren voor
als ik klein mannen heb, later.
Ik heb gehoord dat Guy Verhofstadt
vandaag naar de Tour zal komen. Niks
speciaals, dat doet hij bijna elk jaar.
Wel ne goeie gast, die kerel. Kent veel
van de koers en zit zelf ook veel op de
fiets. Maar het zal niet zijn van ‘meneer
de eerste minister’ als hij me een
hand komt geven. Ik zeg gewoon
‘hey, hoe is ‘t’. Niet uit onbeleefdheid,
of zo. Hij spreekt me toch ook aan met
‘Tom’ en niet met ‘meneer Boonen’. Ik
weet niet of dat een kwaliteit of een
gebrek is, maar ik kom niet gemakkelijk
onder de indruk van hooggeplaatste
of beroemde mensen.
Loreke is gisterenavond efkes langs
geweest in ons hotel in Lanaken. Niet
dat we er samen veel aan gehad hebben.
Ge wordt geleefd als ge die gele
trui hebt, ongelooflijk. Geen moment
had ik voor mezelf. Ze stonden
weer allemaal klaar, toen ik
aankwam. Cameraploegen die allemaal
nog eens een interview
wilden. Ik heb ze gemeld dat ik
alles al gezegd had aan de aankomst.
Dat was ook zo. Op
den duur is een mens vierentwintig
uur per dag bezig met
altijd hetzelfde te herhalen. Ik
heb begrip voor het feit dat
iedereen zijn werk moet
doen, maar ik heb mijn rust
toch ook nodig? Als ik niet
goed zou presteren, staat iedereen
klaar met kritiek. Wel,
dat ze me dan tenminste de omstandigheden
laten om tot goeie
prestaties te kunnen komen.
Heel efkes zijn ze mogen komen filmen
terwijl de champagne werd uitgeschonken.
Eén, twee vragen beantwoord
en hop, iedereen weg. Ge staat
daar te zweten als een rund in die hitte,
ge wilt eten samen met uw ploegmaats,
rap de massagetafel op en zo
snel mogelijk naar bed. Spectaculair
klinkt dat allemaal niet, hé? Voor
feesten is later hopelijk nog tijd
genoeg. Het is hier ‘werkendag’
drie weken aan een
stuk.
Tom Boonen