'Dyslexie héb je niet, je kan het krijgen'
02/11/'07
Nieuwe media & Wetenschap
Bij sommige kinderen met
dyslexie en dyscalculie had
het nooit zo ver hoeven te komen
als men het kind in zijn
ontwikkelingsritme beter had
gevolgd. Dwingen om sneller
schoolrijp te worden kan catastrofale
gevolgen hebben.
Dat stelt de Nederlandse ontwikkelingspsycholoog
Ewald
Vervaet.
Vervaet vreest dat het Vlaamse
onderwijssysteem niet de goede
kant uitgaat. Ewald Vervaet
is duidelijk: dyslexie en dyscalculie
bestaan, maar hoeven niet
de proporties aan te nemen die
ze nu doen. Dat zegde hij op de
Boekenbeurs, waar hij woensdag
zijn tweede bestseller Naar
school, psychologie van 3 tot 8
voorstelde.
Dyslexie is een stoornis waarbij
kinderen letters en woordbeelden
gaan verwarren. De ‘b’ wordt
een ‘p’, ‘mak’ wordt ‘kam’... Dyscalculie
is hetzelfde, maar dan
met cijfers.
“We zullen dyslexie en dyscalculie
nooit helemaal uit de wereld
kunnen helpen”, begint de
Zeeuws-Vlaander met het Oost-
Vlaamse accent. “Maar ze hebben
alles te maken met verbindingen
tussen twee specifieke regio’s in
de hersenen. De hersenen moeten
verbindingen tussen die regio’s
leggen. Hersencellen hebben
namelijk uitlopers en die
kunnen al groeiende contact met
elkaar maken. Als dat nog niet is
gebeurd en we gaan het dan heel
hard pushen, dan worden andere,
foute verbindingen gelegd. De
locatie in de hersenen van die
regio’s is aangeboren, dyslexie en
dyscalculie niet.”
Vervaet heeft iets tegen de kalenderleeftijd
waardoor kinderen
op een bepaalde leeftijd in
het eerste leerjaar moeten zitten.
Net zoals hij gruwt van het
te vroeg leren schrijven, lezen
en rekenen.
Hij is een groot voorstander van
het volgen van de ontwikkelingsfasen
die een kind heeft doorlopen
en niet van het volgen van
zijn biologische leeftijd.
Désirée DE POOT
Naar school, Ambo (19,95 euro)