"Met Nieuwjaar sta ik op straat"
14/12/'09
Wie herinnert zich niet Frank De Meulder, de langharige dakwerker-indiaan uit Schilde, een bonk van een vent met een peperkoeken hart? Toen hij vijf jaar geleden 50.000 euro won met Expeditie Robinson, verklaarde hij dat hij met het geld een belevingswesternranch annex indianenkamp wou oprichten voor gehandicapte kinderen.
Na jaren zoeken naar een terrein kon hij die droom eindelijk realiseren in Vlimmeren, maar door een complot werd het kamp waar hij zijn hart en ziel inlegde achter zijn rug verkocht en staat hij op nieuwjaarsdag op straat. Dakloos.
Zaterdag konden zijn vrienden een laatste keer het glas komen heffen in de saloon van Frank in Vlimmeren. "Het liefst kocht ik nu een vliegtuigticket naar Bali, maar ik besef dat dat een vlucht is", zegt de moedeloze Robinson-held.
Wie Frank De Meulder wil helpen, kan een mailtje sturen naar kmatthyssen@concentra.be!
Een horrorjaar
Hij beleeft zijn horrorjaar, want tot overmaat van ramp liep zijn huwelijk op de klippen en verloor hij onverwacht zijn job als projectleider in de dakwerken. "Vier jaar ben ik op zoek geweest naar een plek om mijn indianenkamp op te richten. Ik wilde geen Bobbejaanland-kitsch, maar de authenticiteit van de Far West én de echte natuurspirit van de indianen. Ik wilde er brood bakken, smeedwerk doen: alles volgens de geest zoals het vroeger gebeurde."
Frank vond in Massenhoven een schuur. Hij investeerde 9.000 euro in het project, tot de buurt zich met een petitie tegen de komst van de ranch schaarde. Een grote desillusie, maar de indiaan gaf niet op. "Begin dit jaar kreeg ik de kans om de Texas Cattle Ranch in Vlimmeren over te nemen. De eigenaar stopte, en ik kende hem al lang. Voor 450 euro per maand mocht ik de ranch huren. Begin dit jaar kreeg ik de sleutel."
Huurcontract ongeldig
Vijf maanden lang werkte De Meulder keihard om een onderkomen kruipkot met oog voor detail om te vormen tot een authentieke saloon, knapper dan in de beste Morricone-film. Afgelopen zomer werd er zelfs een indianenhuwelijk gesloten. Net nu alles af is, kreeg Frank twee weken geleden te horen dat de eigenaar alles verkocht heeft.
"Hij had het me zelf te koop aangeboden voor 150.000 euro, een waanzinnige prijs voor een eigendom in agrarisch gebied. Twee weken geleden meldde hij dat hij het verkocht heeft aan leden die ik uit mijn club heb gezet, trappers (cowboys, red.) nota bene, omdat ze zich met mijn privéleven begonnen te moeien. Voor 115.000 euro. Dat had ik ook wel willen betalen."
"Mijn vertrouwen in de mensheid heeft een enorme deuk gekregen. Het is een complot geweest. Op nieuwjaarsdag sta ik op straat. Ik ondervind veel steun, ook van de buren. 25.000 euro heb ik hier de afgelopen maanden in geïnvesteerd. Ik ben naar de huurdersbond geweest, maar mijn huurcontract in agrarisch gebied is ongeldig. Terwijl ik hier wel woon."
Ultieme noodkreet
Frank slaakt een ultieme noodkreet. "Als iemand recreatiegrond, of een boerderijtje of schuur, te huur heeft, laat het mij alstublieft weten. Eigenlijk wil ik mijne frak aan de kapstok hangen, ik ben moe gestreden, alles draait om jaloezie. Maar ik weiger mijn geloof in de mensen op te geven."
Kristin MATTHYSSEN
