Laatste dag bij De Post voor Julienne

02/08/'10 Julienne Meeussen werkt al sinds 1972 voor De Post. Sinds december 1981 zat ze op diverse kantoren in Ranst. Daar heeft ze kennelijk veel vrienden gemaakt want het aantal mensen dat haar op haar laatste werkdag kwam uitwuiven en bedanken was indrukwekkend.

Haar collega’s hadden stiekem een hele campagne georganiseerd om dat afscheid niet ongemerkt te laten gebeuren. Collega Anita: “Julienne zou het liefst stilletjes willen vertrekken maar wij vonden dat we dat niet mochten laten gebeuren. In het dorp hebben we papiertjes gebust om iedereen die dat wilde uit te nodigen op het afscheid. Het was niet makkelijk om alles voor Julienne geheim te houden. Er was iemand die haar met een postogram liet weten er niet bij te kunnen zijn. Ze wist dus wel dat er iets op til was maar dat er zo veel volk zou opdagen had ze zeker niet verwacht.”

De feestelijkheden begonnen omstreeks 11 uur. Julienne telde voor de laatste keer het geld in haar kas en dan mochten de aanwezigen het glas heffen op Juliennes gezondheid. Geert zorgde voor de muziek en na wat geworstel met de beveiligde deuren kon Julienne de wensen en geschenken in ontvangst nemen. Ze was duidelijk aangedaan door die talrijke attenties. Iedereen roemde haar vriendelijkheid en hulpvaardigheid. “Als je bij Julienne een postzegel kwam kopen gaf ze niet zo maar de eerste de beste. Ze wilde weten of het voor een verzamelaar was. Ze was altijd bereid om dingen verder uit te zoeken als er iets onduidelijk was” klonk het bij vele klanten.

Julienne die in Zandhoven woont, begon met haar snit en naad diploma in de privé te werken. “Ik heb nog bij Van Gils gewerkt maar in mei 1972 begon ik bij de post. Ik heb toen nog een tijdje in Wuustwezel gewerkt. Met mijn Flandriabrommer om 5 uur ’s ochtends reed ik dan zo’n 35 km. Aan de mensen van daar heb ik altijd heel goede herinneringen bewaard. Ook in Ranst heb ik me goed gevoeld. Als ik vroeger met mijn oude Volvo amazone reed moest ik de hele tijd wuiven want iedereen herkende me hier. Ik heb een aantal jaren alleen een kantoor open gehouden en dat vond ik ook wel fijn om te doen. Ik had best nog wel wat willen blijven. Ik heb echt tegen deze dag opgekeken. Voor mij hoeft dat feestgedruis niet. Anderzijds ben ik toch wel gepakt dat er zo veel mensen de moeite doen om afscheid te komen nemen. “

Hoe ze de vrije tijd gaat invullen is nog niet helemaal duidelijk voor Julienne. Haar man die bij busbouwer Van Hool werkte is ook onlangs gepensioneerd en aan haar Frans wil Julienne ook nog wat schaven. “Ik wil zeker nog wat bijleren.”

Sylvain LIEKENS