"Nood aan betere aanpak homohaat"
18/03/'10
Naar aanleiding van de gruwelijke dood van de 18-jarige Layla Hachichi stelden Nico Volckeryck en Carim Bouzian een manifest op voor een betere aanpak van homohaat bij de allochtone gemeenschap.
Beiden pleiten voor een gespecialiseerd meldpunt en opvang voor allochtone holebi’s. Volckeryck en Bouzian stonden geregeld op de barricades voor homorechten. Het manifest is verstuurd naar de Antwerpse politici.
De volledige tekst leest u hier onder. Layla Hachichi stierf bij een ritueel voor duiveluitdrijving met kokend water en zuur.
SVW
Manifest voor een betere aanpak homohaat bij de allochtone gemeenschap
Ondanks de verworven rechten van de homoseksuele beweging in Vlaanderen blijft de houding tegenover homoseksualiteit binnen de geloofgemeenschappen een taboe, meer nog, wij merken dat deze houding in de loop van de tijd alleen maar verhardt. Over het algemeen wordt homoseksualiteit binnen sommige gemeenschappen als delict gezien en is ze verboden.
In de migranten gemeenschappoen wordt homoseksualiteit vaker met de psychologisch beladen term ‘seksuele afwijking’ aangeduid, meer nog, bij sommige gemeenschappen worden tieners vanaf een vroege leeftijd geconfronteerd met gevaarlijke en barbaarse rituelen om hun zogezegd te “genezen” van hun “ziekte”, Desondanks wijzen de statistieken er op dat homoseksualiteit ook in de migranten gemeenschappen op grote schaal voorkomt. Wij presenteren hieronder een manifest om de homoseksualiteit maatschappelijk acceptabel te maken bij de migranten gemeenschappen, en een plan voor een beter bescherming en begeleiding van de holebi’s uit de minderheden groepen en geloofgemeenschappen.
In de afgelopen jaren heeft de stad in samenwerking met de holebi verenigingen verscheidene activiteiten uitgevoerd gericht op migranten met homoseksuele gevoelens. Specifieke problematiek van Islamitische jongeren met homoseksuele gevoelens werd geïdentificeerd. En de laatste gruwelijke gebeurtenissen in Antwerpen noord, de rituele moord op het Lesbische Marokkaanse meisje Layla Hachichi zijn vers in de geheugen van onze samenleving, niet alleen een meldpunt voor allochtone jongeren met homoseksuele gevoelens ontbreekt. Ook opvang en onderdak blijkt het hardste nodig.
De moslim gemeenschap in Antwerpen
Binnen de Islamitische gemeenschap zijn cultuur en religie nauw met elkaar verweven. De Islamitische cultuur is groepsgericht, waarin eer en schande centrale thema’s zijn. De Islamitische cultuur wijst homoseksualiteit af hoewel seksuele handelingen tussen mensen van hetzelfde geslacht van oudsher voorkomen binnen de Islamitische cultuur.
Homoseksuele moslims zijn in de ogen van de Islamitische gemeenschap geen moslims, maar zondig en ziek. Het is een grote schande voor een familie wanneer een zoon of dochter homoseksueel of lesbisch is, laat staan wanneer hij/zij daar uiting aan geeft.
Dit hebben wij ervaren in 2006, toen Carim Bouzian durfde openlijk op te komen voor zijn seksuele geaardheid. Islamitische jongeren met homoseksuele gevoelens kunnen binnen hun gemeenschap weinig kanten op, en beleven hun gevoelens vaak in het geheim. Deze Islamitische jongeren groeien op in onze samenleving waarin allerlei leefvormen geaccepteerd zijn.
De holebi gemeenschap verkleurt onmiskenbaar, maar niet alle allochtonen voelen zich er thuis. Een allochtoon homocircuit is ontstaan doordat allochtone homoseksuelen hun homoseksualiteit anders beleven en anders in hun levenswijze integreren. Culturele aspecten beïnvloeden de omgang met homoseksuele gevoelens ten sterkste. Er is nood aan een stedelijke beleid om deze groep beter te begeleiden en ondersteunen, er is nog veel werk aan de winkel.
Islamitische jongeren met homoseksuele gevoelens zijn moeilijk te bereiken, omgekeerd ervaren deze jongeren de hulpverlening als onbereikbaar. Er is geen structurele ervaring binnen de instellingen met de problemen van deze jongeren. De jongeren weten door de druk van hun eigen sociale omgeving vaak niet de weg naar de hulpverlening te vinden.
Identificatie van psychosociale problemen
Islamitische jongeren hebben psychosociale problemen in het omgaan met homoseksuele gevoelens. Tot zover bekend zijn dat:
- Schuld gevoelens
- Angst
- Op straat belanden
- Zelfbeeld staat onderdruk
- Fysiek geweld
- Gewetensnood
- Gebrek aan zelfrespect
- Sociaal isolement
De oorzaken
- Ontkenning door de moslim gemeenschap van het bestaan van Islamitische homoseksuelen
- Vooroordelen over homoseksualiteit (“homoseksualiteit gaat alleen over seks”)
- Misopvattingen en onwetendheid
- Iets dat alleen bij Westerlingen voorkomt
- Veroordeling (“homoseksualiteit is een Westers verschijnsel dat typerend is voor decadente en zedenloze trends, Homoseksualiteit is een ziekte”)
- Islamitisch verbod tot seksualiteit tussen mensen met hetzelfde geslacht
- Sterke rolverdeling in de Islamitische cultuur
- Sociale druk
Gevolgen
- Jongeren raken in conflict met zichzelf en de omgeving
- Jongeren raken in conflict met zichzelf en hun geloof
- Jongeren raken geconfronteerd met een moreel en religieus dilemma
- Jongeren leiden een dubbelleven (volledige coming out niet realiteit)
- Jongeren worden mishandeld en zetten hun leven in gevaar
Conclusies
- Stad Antwerpen moet samenwerken met lokale holebi verenigingen om een meldpunt en opvang te creëren voor allochtone holebi’s;
- Veiligheid blijkt bij deze groep een grote rol te spelen. De jongeren durven alleen hulp te vragen wanneer zij de hulpverlener kunnen vertrouwen. Door medewerkers en vrijwilligers uit de doelgroep in te zetten kan men dit vertrouwen realiseren;
- Laagdrempelige activiteiten kunnen de stap naar de hulpverlening voor de jongeren kleiner maken;
- Het signaleren van de problemen in een vroeg stadium is nog een knelpunt. Om dit probleem tegen te gaan moet de kennis van de doelgroep groter worden;
- Onderwijs en inburgeringstrajecten hebben een belangrijke rol in wat betreft de maatschappelijke acceptatie van homoseksualiteit bij jongeren en nieuwkomers;
- Het is noodzakelijk om een overleg te plegen met de sleutelfiguren binnen de geloofsgemeenschappen om bepaalde praktijken te veroordelen en te verwerpen;
- De toenemende homohaat en homomishandelingen binnen de minderheden moeten zwaar aangepakt worden;
- Allochtonen zullen zich moeten realiseren dat verdraagzaamheid van diverse minderheidsgroeperingen onderling hun positie tegenover onwenselijke tegenkrachten uiteindelijk zal versterken.
Auteur Nico Volckeryck is samenwonende met zijn vriend Jo Pattyn en voorzitter GBA Gay Buisnes Antwerp.
Deze tekst is tot stand gekomen na overleg met Marokkaanse mannen die anoniem wensen te blijven uit angst voor represailles.
