Straf verhaal: Verpleger Marc werkt ook als dierenarts
16/09/'09
De jobs die Marc Van Herck (50)
combineert zijn allesbehalve alledaags.
Tijdens weekendnachten is de man
verpleegkundige in het Mechelse
Sint-Maartenziekenhuis. Op
weekdagen heeft hij zijn praktijk als
dierenarts in Keerbergen.
De hele maand september gaat Gazet van
Antwerpen op zoek naar de strafste verhalen
uit uw buurt. Bovendien delen we samen met
Rombouts en Jules Destrooper een hele maand
lang gratis straffe koffie en koekjes uit. Meer info over
de actie op
www.gva.be/straf!
Marc is in meer dan één opzicht een straffe
meneer. Al bijna dertig jaar verzorgt hij mensen
op de spoedafdeling van het AZ Sint-Maarten.
Maar op 3 juli 1998 kon hij het diploma
op zak steken dat hem heeft geleid naar zijn
grootste passie: het beroep van dierenarts.
“Toen ik twaalf jaar was, zei ik al dat ik dierenarts
wilde worden. Ik herinner me dat ik op
school ooit een huis met een praktijk heb getekend.
Tijdens de humaniora bleef die droom in
mijn gedachten. Ik was geen slechte student,
maar ook niet subliem. Bovendien werd toen
al gezegd dat er te veel dierenartsen waren.
Mijn vader, een fabrieksarbeider, speelde liever
op veilig. Zo ben ik verpleegkunde gaan
studeren”, vertelt de Kempenaar.
Grootste onderscheiding
Uiteindelijk heeft Marc het toch klaargespeeld.
Op zijn 39ste is hij aan de faculteit
dierengeneeskunde in Gent afgestudeerd
met grootste onderscheiding. “Ik wilde weten of ik het aankon. Dankzij de solidariteit
van mijn collega’s op de dienst spoedgevallen
kon ik vooral ’s nachts werken. Dat gaf
me de kans om tijdens de voormiddag les te
volgen. In die periode heb ik veel straffe koffie
gedronken”, lacht Marc.
Dat zijn medestudenten
gemiddeld vijftien jaar jonger waren,
heeft hem nooit gestoord. “Ik heb er zelfs twee
goede vrienden aan overgehouden. De bekende
koi-dokter Maarten Lammens is een van
hen. Met vragen over wiskundige formules
die door de jaren wat waren vervaagd, kon ik
bij Sven Van Haesendonck terecht. Hij heeft
tegenwoordig een praktijk in het Nederlandse
Ridderkerk.”
Strikt gescheiden
De meeste van zijn klanten weten ondertussen
dat Marc zich medisch zowel over dieren
als mensen ontfermt. “Ik hou beide zaken
strikt gescheiden”, stelt de verpleger-dierenarts.
“Al zijn er wel gelijkenissen. De kleine
huisdieren die ik behandel, zijn net zoals wij
zoogdieren. Meestal gaat het om honden en
katten. Met honden hebben wij mensen trouwens
heel wat gemeen. In veel gezinnen worden
ze gezien als een lid van de familie."
"Als
een hond door de pijn een beetje onrustig is,
probeer ik hem altijd te kalmeren door ssssssttt
te zeggen. Bij een patiënt op de spoedafdeling
gebeurt dat vaak op net dezelfde manier. Ik
hoor baasjes van dieren geregeld vertellen dat
ze bij mij komen omdat ze veel uitleg krijgen.
Daarbij speelt mijn ervaring als verpleegkundige
in het ziekenhuis zeker mee. Als verpleger
heb ik er ook minder moeite mee om bij dieren
met gebroken ledematen een plaat of een bout
te plaatsen”, legt Marc uit.
Zijn diploma dierengeneeskunde biedt volgens
hem ook voordelen bij zijn werk in Sint-
Maarten. “De studie heeft me geholpen om
bepaalde biologische processen van de mens
beter te begrijpen. Organen zijn bijvoorbeeld
hetzelfde. Al ga je mij nooit horen
zeggen dat ik een dokter
ben. In mijn praktijk ben ik baas,
maar in het ziekenhuis zijn dat
uiteraard de artsen”, besluit
Marc.
Sven VAN HAEZENDONCK
www.dierenartsmarcvanherck.be
