Mol helpt vrouw uit Kalmthout trouwring na 25 jaar terug te vinden
18/02/'09
Marleen Buyens ontdekte
maandag in de tuin van haar
ouderlijk huis in Nieuwmoer,
bij Kalmthout, de trouwring
die haar zus May er 25 jaar
geleden verloor. “Plots zag
ik iets blinken op een van de
molshopen.”
“Vorig weekend maakte ik me
nog druk omdat er misschien wel
25 molshopen in onze tuin liggen,
en vroeg ik mijn broer of hij een goede
oplossing kende”, vertelt Marleen
Buyens. “Toen ik maandagvoormiddag
de schapen in de wei
achter ons ouderlijk huis eten ging
geven, zag ik plots iets blinken bovenop
een van de molshopen. Het
was een gouden ring. Ik legde niet
meteen de link met mijn zus omdat
ik eigenlijk niet wist dat zij 25 jaar
geleden haar trouwring verloor.
Maar het opschrift ‘Guy en May’
maakte alles duidelijk.”
Huwelijksbootje
“Ik kon mijn oren niet geloven,
toen mijn zus belde”, zegt May, die
in 1981 met Guy trouwde en samen
met hem drie zonen op de wereld
zette. “Negen jaar geleden is mijn
man gestorven. Hij had mij al een
nieuwe trouwring geschonken
omdat wij nooit verwacht hadden
de verloren ring ooit nog terug te
vinden. En zie, net op het moment
dat onze tweeling de familie heeft
verteld dat zij volgend jaar zelf ook
in het huwelijksbootje stappen,
duikt hij op. Ongelooflijk, het lijkt
wel voorbestemd. De cirkel is echt
rond. Ik ga de ring een mooie plaats
in ons huis geven. Nooit of te nimmer
mag die nog verdwijnen.”
De zussen proberen zich voor te
stellen hoe de trouwring destijds
verloren raakte. “In 1978 stierf ons
moeder. Toen nam May de verzorging
op zich van ons vader en de
acht kinderen die toen nog thuis
woonden”, vertelt Marleen.
Behulpzame mol
“Omdat
ze bang was tijdens het ophangen
van de was haar trouwring te verliezen,
stopte ze het juweel in de zak
van haar schort. Maar ongemerkt
moet de ring er toch uitgevallen zijn,
toen ze aan de wasdraad stond. Met
man en macht is er gezocht, maar
niets gevonden. En nu moeten wij zowaar
nog blij zijn dat er een mol in
onze tuin zit, want dat beestje heeft
de verloren trouwring opgegraven
en van mijn zus een heel gelukkige
vrouw gemaakt.”
Stijn DE KONING