“Ik voel mee
met zoekende
ouders”
23/01/'10
Kinderopvang ’t Woefke op
de Amerikalei ging vier jaar
geleden open en breidde een
jaar later uit. “Wij hebben
geen plaats tot september
2011”, vertelt medeuitbaatster
Sofie Nelis.
Dat scenario lijkt overal terug te
keren. Er is een ernstig gebrek aan
voltijdse kinderopvang. Met ellenlange
wachttijden die oplopen
tot gemiddeld twee jaar, dringt de
vraag zich op waarom de sector niet
sneller uitbreidt.
“Er is inderdaad
geen gebrek aan vraag naar opvang.
Toch snap ik dat kinderverzorgers
terughoudend zijn om op eigen
houtje een kribbe te openen”, vertelt
Sofie Nelis (29). Een viertal jaar
geleden maakte zij als verpleegaspirante
de overstap van de privésector
naar zelfstandige. “Het begon bij
mijn collega Ann Roes te kriebelen
om zelf iets te beginnen. Zij werkte
al op zelfstandige basis voor een uitbaatster
van een kinderdagverblijf.
Voor mij was de stap groot.”
Grote investeringen
Sofie herinnert zich de dilemma’s
en de vereisten waarmee een
starter te maken krijgt nog goed.
“Omdat we beiden uit de sector
kwamen, wisten we dat er genoeg
vraag was. Maar voor je plaatsen
kan aanbieden, heb je een heel traject
af te leggen. Ten eerste moet je
een geschikt pand vinden dat aan
heel wat veiligheidsregels moet voldoen.
Die kosten lopen al snel op. Ik
ken uitbaters van kribbes die zware
investeringen hebben gedaan alvorens
hun pand werd goedgekeurd.
Natuurlijk is veiligheid kunnen garanderen
noodzakelijk. Maar zo’n
grote investeringen doen voor je
zelfs nog maar een inkomen hebt,
schrikt heel wat mensen af. Ik kan
met niet herinneren dat wij een beroep
hebben kunnen doen op subsidies
om in die kosten tegemoet te
komen. Eens opgestart, krijg je wel
een subsidie per kind.”
“Bovendien heb je nooit zekerheid.
We hebben geen dertiende maand,
geen vakantiegeld, geen inkomen als
je ziek bent...”
“In 2007 zijn we uitgebreid van 14
naar 20 plaatsen. Dat is vrij vlot verlopen
omdat ons gebouw geschikt
was voor twintig kindjes. Die plaatsen
waren al snel weer opgevuld. We
krijgen vaak ontgoochelde ouders
aan de lijn die niet begrijpen waarom
het zo moeilijk is om opvang te
vinden voor hun kind. Ik voel met hen
mee. Maar nog eens uitbreiden, dat
niet.”
Evita Bonné
