Westers in Panama

03/09/'10 Tine Dupré werkt enkele weken als vrijwilligster in Panama en geeft dagelijks haar indrukken.

Er zijn sinds ik vertrokken ben uit Belgie twee dagen voorbijgegaan. Eén dag heb ik alleen door Panama gelopen en ik vraag me weer af of ik wel in de wieg ben gelegd om alleen te reizen. Denk ik dit alleen maar omdat de gewoonte nog niet is ingetreden? Of omdat het kuddebeest dat de mens wordt genoemd zich eerst aan zichzelf moet aanpassen alvorens hij op zichzelf kan zijn?

"Geluk wordt gedeeld" is een van de laatste zinnen uit de film "Into the wild". De film werd gebasseerd op het dagboek van een Amerikaan die zes maanden lang alleen op Alaska verbleef. Op zoek naar iets echt, op zoek naar zichzelf. Na zes maanden en vlak voor hij stierf, was dat ene zinnetje hetgeen waarvan hij echt zeker was. Staat er dus een limiet op het op zich zelf zijn van het kuddebeest? Het is heerlijk met niemand rekening te moeten houden, te kunnen gaan en blijven zitten waar het mij belieft. Maar het zou ook heerlijk zijn te kunnen lachen met iemand om de honderden mannen die elke westerse vrouw nafluiten. Niet hoeven doen wat je niet wilt. Leven zonder het ritme van de kudde straalt een zekere rust uit en is daarom erg aanlokkelijk. Maar die immer gezochte rust drijft ons allemaal een beetje.
Is zij dan het zoveelste bewijs van de gecompliceerdheid van de mens? Of bewijst zij nogmaals, omdat iedereen haar zoekt, dat van de kudde losraken een sprookje is?

Genoeg gemijmerd en gezeurd! Tweede impressies van Panama: een les in de socio-linguistiek. De gemiddelde woordenschat van een andere taal die wij machtig zijn bestaat uit woorden om eten en vooral drinken te bestellen.
"Dos cervezas por favor". De rudimentaire beleefdheidsvormen en mindere beleefde woorden kennen we ook vaak. Net zoals enkele manieren om iemand duidelijk te maken dat we hem of haar wel zien zitten. Bij wie in Panama niet in het toerisme werkt is deze gemiddelde woordenschat beperkt tot het laatste. Ook het aantal gebruikte woorden zijn beperkt: baby, beautiful, hello en kiss kiss. Zoals al gezegd richten de mannen zich vooral op westers uitziende vrouwen, wat de meeste vrouwen na ongeveer tien minuten stappen al enorm de keel uit hangt. En dan moet de dag nog beginnen!

Verder vond ik Panama City een ietwat vuile stad. Het concept ecologie doet er net zijn intrede. Het aantal benoemenswaardige toeristische plekjes kan volgens mij ook op een hand geteld worden. Al is het gemakkelijk om zoiets te zeggen als je uit Europa komt, waar de helft van de steden toch ouder zijn dan 300 of 400 jaar. Volgens velen is het leven hier echter goed en rustig. En als je eenmaal aan de hitte en het regenseizoen gewend bent, wil ik dat graag geloven.

Tine Dupré

Rudi Van Houdt