Spotlaait in de kijker bij Axi-joma
22/06/'09
Zenuwen bij de leerlingen van basisschool Axi-joma uit Deurne, want eindelijk was het zo ver. Maandenlang hadden ze geoefend voor hun musicalproductie “Spotlaait”. Toen er in het begin van het jaar gevraagd werd: ‘Wat willen jullie?’ reageerden de leerlingen unaniem: ‘Wij willen iets als Highschool Musical’. Met die opdracht gingen Dirk Hagenaars, Inne Mathieu, Inge Roels, Daan Materné en Hilde De Ridder aan de slag. Het resultaat: een geweldige show met als rode draad “erbij horen” en pesterijen.
“Het is niet de eerste keer dat we met onze school een uitvoering op de planken brengen. Toch zal het nooit een routine worden. Het is niet altijd even gemakkelijk, en wellicht ook niet professioneel, maar wél echt. Het enthousiasme van spelende kinderen is hartverwarmend”, aldus Hagenaars.
De jonge sterren trakteerden het publiek op een schitterende voorstelling. Alle elementen van een goede musical waren dan ook ruimschoots aanwezig: muziek, dans, prachtige liedjes en dankzij wat vrienden en kennissen, ook nog eens een uitzonderlijke techniek. “Zoiets verwacht je niet van een schoolproductie.”
De hoofdrollen gingen naar Kate Vingerhoets en Kenny Geentjes . Zij vertolkten de rollen van Becky en Cain. Becky zet een heel verhaal op om niet meer gepest te worden door Cain, de pestkop van de school. Acteren en zingen waren voor hun zeker geen probleem.
Het verhaal gaat naast pesten ook over een school die een nieuwe directeur zoekt. Toevallig zocht Axi-joma zelf ook een nieuwe directeur. Aan het einde van de voorstelling werd deze dan ook bekendgemaakt aan het publiek. “Onze nieuwe directeur bestuurt de school nu al enkele maanden, maar dit probeerden we geheim te houden. Zelf de kinderen wisten van niets.”
Toen ik het publiek na de voorstelling vroeg wat het er van vond, kreeg ik een rare blik toegeworpen. “Geweldig natuurlijk!” Ouders, grootouders, broers en zussen, iedereen vond het een heel goede voorstelling vol emotie en humor. Voor het theaterteam en de acteurs was deze voorstelling dus geslaagd.
Jeroen van der Tuin
