Laatste buurtwinkeltje van Borgerhout sluit definitief de deuren
20/06/'09
Loes, Candice en Simon van
De Toren in de Sint-Janstraat
laten zondag 28 juni definitief
de rolluiken naar beneden.
Na 54 jaar houdt het laatste
buurtwinkeltje ermee op.
Waspoeder, schoensmeer, kattenvoer,
mosterd, zeemvellen,
frisco’s, wc-papier en een koeltoog
vol charcuterie en slaatjes: in het
buurtwinkeltje De Toren hebben ze
zowat álles wat je in een gewone
supermarkt vindt, behalve groenten
en fruit dan. Maar nu raken de
rekken stilaan leeg. De Toren houdt
uitverkoop.
Pensioen
“We stoppen ermee”, zegt uitbaatster
Loes Cavens (60). “Ik ga
met pensioen. Ik heb 45 jaar in de
winkel gestaan, van ’s morgens 8u
tot ’s avonds 18.30u. Alle zon- en
feestdagen waren we open. Zoveel
jaren op je benen staan, dat voel
je wel.”
Loes’ ouders begonnen met het
buurtwinkeltje in 1955. Eerst aan de
overkant van de straat, in de jaren ’60
verhuisden ze naar hun huidige plek.
“Maar we hebben nooit iets aan de
winkel veranderd”, zegt Loes. “We
vonden hem goed zoals hij was, en
op den duur werd dat ouderwetse
wel charmant.” Loes groeide op in
de zaak en haar kinderen Candice en
Simon deden dat ook. Met zijn drieen
hielden ze jarenlang de winkel
draaiende.
Lief en leed
De Toren is het soort buurtwinkeltje
waar de geboortekaartjes en
doodsbrieven aan de kassa worden
geplakt, waar alle klanten bij de
voornaam worden genoemd en je
nog een babbeltje kan slaan zonder
dat de winkeljuffrouw verveeld voor
zich uit begint te staren. “Soms staan
ze hier wel drie kwartier te kletsen en
kopen ze maar één schel hesp”, lacht
Candice.
Alle soorten mensen komen er over
de vloer. “Van Marokkaanse mama’s,
jonge papa’s en chique oude madammetjes
tot die man met zijn dertig katten
uit de Florastraat die elke week
acht kippetjes komt halen. Voor zijn
katten, jawel.” En voor wie niet in De
Toren geraakt, komt De Toren tot bij
hen. Candice levert elke dag - gratis
en voor niks - in rusthuizen en bij oudere mensen thuis.
Ze hebben er lang over nagedacht,
maar toch nemen Candice en Simon
de winkel niet over. “Mijn broer en ik
hebben allebei kinderen”, zegt Candice.
“En we willen ook wel eens in
het weekend thuis zijn en met het
gezin op uitstap gaan. Of Kerstmis
vieren, dat hebben we nog nooit gedaan!
We waren altijd pompaf van
een hele dag in de winkel te staan.”
En personeel in dienst nemen, willen
ze niet. “Daar kan je niet op rekenen”,
vindt Candice. “Die nemen al ziekteverlof
als ze een snottebel hebben.
Toen ik zwanger was, stond ik nog
rekken te vullen toen mijn weeën
kwamen. Dat kan je van personeel
niet verwachten, hé.”
Volgende zondag is De Toren een
laatste keer open. Simon gaat bij de
afdeling slagerij in de Colruyt werken,
Candice is nog op zoek naar een
job. “’Het zal wennen worden, zo onder
een baas werken”, lacht ze. “En
onze klanten, tja. Die gaan we missen,
natuurlijk.”
Bénédicte Van Paeschen
