Martine De Weerdt wint eerste trofee Marc Herremans

06/11/'10 Martine De Weerdt (48) uit Berlaar heeft de eerste Trofee Marc Herremans gewonnen. Ze haalde het met voorsprong van vier andere genomineerden.

"Met deze trofee wil de organisatie To Walk Again aantonen dat een fysieke beperking geen handicap hoeft te zijn voor een sportieve levensstijl", zegt Martine, die multiple-sclerosepatiënt is en sinds een jaar of tien rolstoelgebruiker is. "Ik speelde vroeger competitie badminton. Sinds mijn ziekte tracht ik te behouden wat nog lukt. In plaats van mijn vlucht te zoeken in pillen en inspuitingen, probeer ik zoveel mogelijk te sporten."

"Zo ben ik de voorbije zomermaanden gaan zitwaterskiën, kajakken, varen met een speedboot en funskiën in het Zilvermeer in Mol. Ik ben mee gaan paardrijden in Bissegem, waar ik ook kon rolstoelmennen. Wellicht omdat ik zo actief ben, werd ik de Antwerpse genomineerde voor de eerste Trofee Marc Herremans. Via het internet haalde ik 555 stemmen achter mijn. Dat is heel wat, want de tweede moest het met ruim tweehonderd stemmen minder doen. Het leverde mij een mooie glazen trofee op."

"Zoals ik al zei, speelde ik vroeger badminton bij Badmintonclub Berlaar.
Dankzij To Walk Again heb ik het opnieuw aangedurfd om dit in een sportrolstoel te doen. De club heeft sinds kort vier sportrolstoelen en we zijn nu op zoek naar mindervalide leden. Zelf speel ik ook tegen valide badmintonners en dat gaat perfect. Het is dus absoluut niet nodig om mindervaliden in een hoekje bijeen te steken. Met een beetje goede wil, kan er veel."

"Omdat ik heel avontuurlijk ben, wil ik alles proberen. Mensen denken vaak dat sporten met een handicap niet meer kan, maar dat is niet waar. Zo zou ik graag gaan zweefvliegen en eens met een quad rondtoeren. In Peer ben ik al twee keer gaan zitskiën, maar het is mijn droom om dat in Zwitserland of Oostenrijk op echte bergen te gaan uittesten. Momenteel probeer ik ook een BerkelBike uit. Dat is een speciale fiets, een driewieler, waarbij je met je handen én je benen moet trappen. Het zwakke been moet dan het goede been volgen. Van een handbike word ik namelijk te moe."

"Ik wil dus heel veel sporten, maar het is als rolstoelgebruiker niet gemakkelijk om overal te geraken. Vervoer is bovendien nog erg duur ook", benadrukt Martine De Weerdt.

Chris VAN ROMPAEY