Oud-barman neemt Witzli- Poetzli over
12/02/'09
Het beroemde cafe in de schaduw van de kathedraal gaat weer open. Eind vorig jaar sloot de Witzli-Poetzli omdat uitbater Guido Dhaen was overleden. Een paar weken ervoor was hij in elkaar geslagen.
Al meer dan een week is Arjen Nelis iedere dag aan het klussen in het café in de Blauwmoezelstraat, naast de kathedraal. Hij werkte er voor de sluiting al een paar jaar als barman, nu is hij de nieuwe eigenaar.
Er komt nieuw sanitair, de kelder en de zolder worden opgeruimd en de muren worden opnieuw geverfd. “Meer zal er niet veranderen”, vertelt Arjen. “Het is de bedoeling dat het gewoon de Witzli blijft. Op 20 februari gaan we weer open.”
Geschokt
Net als veel andere vaste klanten was ook Arjen geschokt toen hij hoorde dat Guido Dhaen (56) was overleden. Hij stierf op 21 december 2008 thuis aan een maagbloeding. Drie weken daarvoor was hij in elkaar geslagen door Nederlandse studenten en het zou kunnen dat er een verband bestaat.
In 1983 nam Guido Dhaen het café in de Blauwmoezelstraat over van De Beenhouwer. De naam Witzli-Poetzli komt waarschijnlijk van een sprookje uit voormalig Tsjecho-Slowakije. Guido Dhaen was de eerste die in 2004 besloot om zijn café rookvrij te maken. Omdat veel klanten wegbleven, hield hij dat amper twee maanden vol.
Familie
“Op de begrafenis heeft de familie mij gevraagd of ik het café niet wilde overnemen”, vertelt Arjen. “Ik heb er twee dagen over nagedacht en er met vrienden en klanten over gesproken. Toen heb ik beslist dat ik het wilde doen. Veel mensen vonden het, net als ik, erg dat de Witzli zou verdwijnen.”
Het café werd failliet verklaard en Arjen moest een bod doen bij de curator. “Best spannend, want ik wist dat er ook andere kandidaten waren. Best raar ook, Guido was behalve mijn voormalige baas ook een goede vriend geworden.”
Leven
Het personeel van de Witzli-Poetzli blijft trouwens hetzelfde, net zoals de kaart. De boterhammen, de goede cappuccino’s en de grote flessen Duvel kunnen straks dus gewoon weer besteld worden.
Arjen: “Sommige klanten vroegen of we de oude posters ook weer zouden ophangen, maar dat gaan we niet doen. We zien nog wel wat er aan de muur komt. Het is niet de bedoeling dat het een soort museum wordt. Het café moet blijven leven.”
